Saturn–Apollo 3

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Start misji Saturn-Apollo 3

Saturn–Apollo 3 (SA-3) – trzeci testowy lot rakiety nośnej Saturn I z atrapami drugiego i trzeciego członu. Drugi i ostatni lot w ramach eksperymentu Project Highwater.

Przebieg misji[edytuj | edytuj kod]

Start Saturna (SA-3) nastąpił 16 listopada 1962 roku o 17:45:02 GMT ze stanowiska LC-34 kosmodromu Cape Canaveral Air Force Station na Florydzie[1]. Masa rakiety przy starcie wynosiła 493 tony, w tym 340 ton stanowiło paliwo (kerozyna) i ciekły tlen. Łącznie zatem zużyto o około 70 ton więcej paliwa i utleniacza niż przy poprzednich startach Saturn–Apollo 1 i Saturn–Apollo 2. Silniki wewnętrzne H-1 pracowały przez 141 sekund (przy starcie SA-1 – 109 sekund), zewnętrzne – przez 149 sekund (przy SA-1 – 115 sekund). Po upływie 292 sekund od chwili startu rakieta osiągnęła wysokość 168 km. Na tej wysokości rakieta na sygnał z Ziemi eksplodowała, a 90 ton wody użytej jako balast rozproszyło się w postaci chmury kryształków lodu, stanowiąc przedmiot obserwacji radarowych i optycznych z Ziemi. Eksperyment o nazwie Project Highwater został opracowany, by spożytkować lot do czegoś więcej, niż tylko testowania rakiety. Niemal identyczny eksperyment przeprowadzono 25 kwietnia 1962 roku podczas poprzedniego testu rakiety Saturn–Apollo 2. Trzeci kolejny start i lot pierwszego członu rakiety Saturn (SA-3) udał się w pełni.

Przypisy

  1. Centrum Lotów Kosmicznych imienia Lyndona B. Johnsona: Apollo Program Summary Report. Houston: NASA, kwiecień 1975, s. 2-3.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • „Astronautyka”, Polskie Towarzystwo Astronautyczne, Warszawa 1963, Nr 1 (17) s. 28-29