Schopenhaueryzm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Schopenhaueryzm (spolszczona nazwa to szopenhaueryzm) był to prąd filozoficzny stworzony przez niemieckiego filozofa Arthura Schopenhauera. Na jej doktrynach utworzone zostały podstawowe zasady dekadentyzmu, modnego nurtu dla twórczości z okresu Młodej Polski.

Schopenhaueryzm przejawiał się brakiem wiary w szczęście i dobro ludzkie. Życie człowieka nie ma sensu, a samo pojęcie szczęścia jest wymysłem abstrakcyjnym, utworzonym przez pragnienie i tęsknoty ludzkie. Człowiek został stworzony po to aby cierpieć, rozpaczać, a podejście do świata przejawia się sceptyzmem, pesymizmem, zakładając nawet wiarę w to, że świat jest u schyłku cywilizacji i dąży do zagłady.

Jednakowoż ból ten można uśmierzyć przez "sztuczne raje" (alkohol, tytoń, narkotyki, ekstremalne doświadczenia erotyczne), tworzenie i kontemplację sztuki oraz współczucie.

Jednym ze znanych poetów, na którego postawa schopenhaueryzmu wywarła duży wpływ jest Kazimierz Przerwa-Tetmajer.