Schronisko PTTK „Andrzejówka”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Schronisko PTTK „Andrzejówka”
Schronisko PTTK „Andrzejówka” zimą
Schronisko PTTK „Andrzejówka” zimą
Państwo Polska
Pasmo Góry Suche, cz. Gór Kamiennych, Sudety
Wysokość 780 m n.p.m.
Data otwarcia 1933
Właściciel PTTK
Położenie na mapie Sudetów
Mapa lokalizacyjna Sudetów
Schronisko PTTK „Andrzejówka”
Schronisko PTTK „Andrzejówka”
Ziemia 50°41′05,97″N 16°16′39,83″E/50,684992 16,277731
http://www.andrzejowka.com.pl/
Schronisko PTTK „Andrzejówka” wiosną
Andrzejówka u podnóża Waligóry
Tablica pamiątkowa ku czci Jerzego Cholewickiego

Schronisko PTTK „Andrzejówka”schronisko położone na Przełęczy Trzech Dolin pod szczytem Waligóry (936 m n.p.m.) w Górach Suchych, cz. Gór Kamiennych w Sudetach Środkowych. Do schroniska można dojechać miejską komunikacją z Wałbrzycha linii nr 12.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Schronisko zostało otwarte 21 października 1933 przez towarzystwo turystyczne z Wałbrzycha WGV z inicjatywy jego prezesa, aptekarza Andreasa Bocka, od którego imienia nazwano je Andreasbaude. Projektantem był wałbrzyski architekt F. W. Kronke, a autorem wystroju wnętrz H. Brochenberger, roboty murarskie wykonała firma Becker&Bergman z Wałbrzycha, a konstrukcje drewniane wałbrzyska firma Patrick. Był to nowoczesny obiekt wyposażony we wszystkie instalacje. W momencie otwarcia w obiekcie było 220 miejsc gastronomicznych w 3 salach jadalnych oraz 25 miejsc noclegowych - 3 pokoje 1-osobowe, 8 pokoi 2-osobowych oraz 2 pokoje 3-osobowe. Nocleg kosztował 1,75 - 2,25 marki. Pierwszymi właścicielami było małżeństwo O. i M. Rubartsch - szynkarze spod Dusznik.

W 1936 przez dwa tygodnie mieszkała w "Andrzejówce" królowa holenderska Wilhelmina z córką księżną Julianą.

w 1944 obiekt zajęły władze niemieckie i przekazały Hitlerjugend, jako miejsce odpoczynku i szkolenia. W styczniu 1945 przejął je Wehrmacht na siedzibę grupy obrony przeciwlotniczej.

W maju 1945 rodzina Rubartsch opuściła obiekt, przejęło je Dolnośląskie Zjednoczenie Przemysłu Węglowego jako dom kolonijny, a w 1948 wałbrzyski oddział PTT (choć nadal służył jako miejsce organizowania kolonii). Oficjalne otwarcie jako schroniska PTTK następuje w 1953 - obiektowi nadano imię Mirosława Krajewskiego, jednak ta nazwa nie przyjmuje się wśród turystów. W 1955 zaadaptowano sąsiedni budynek jako część noclegową i zwiększono w ten sposób liczbę miejsc do 100 - obecnie ten budynek jest opuszczony i nie używany.

W 1968 obok „Andrzejówki” powstały pierwsze wyciągi narciarskie, a w 1978 pierwszy Bieg Gwarków. W 1981 na ścianie schroniska odsłonięto tablicę pamiątkową ku czci znakarza Jerzego Cholewickiego.

W sierpniu 2009 schronisko zajęło piąte miejsce w rankingu schronisk górskich PTTK, sporządzonym przez polski magazyn turystyki górskiej n.p.m.[1]. Dwa lata później, w sierpniu 2011 zajęło drugie miejsce w drugiej edycji rankingu[2], natomiast w 2013 roku, w trzeciej edycji, zajęło pierwsze miejsce[3].

Bufet w "Andrzejówce"

Gospodarze i kierownicy[edytuj | edytuj kod]

  • O. Rübartsch
  • bracia Marcinkowscy
  • rodzina Pohribniaków

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

węzeł szlaków przy Andrzejówce

Konne:

Piesze:

Rowerowe górskie (wyznakowane w 2004 roku przez gminę Głuszyca):

  • szlak rowerowy zielony zielony wokół Głuszycy,
  • szlak rowerowy niebieski niebieski z Radosnej do Trzech Strug.

Narciarski:

Przypisy

  1. Ranking schronisk górskich. „Magazyn Turystyki Górskiej „n.p.m.””. sierpień 2009. Dom Wydawniczy Kruszona. 
  2. Ranking schronisk górskich. „Magazyn Turystyki Górskiej n.p.m.”. sierpień 2011, s. 32-39. Dom Wydawniczy Kruszona. 
  3. http://krakow.gazeta.pl/krakow/1,44425,14280517,III_Ranking_schronisk_gorskich__Zwyciezyla_Andrzejowka.html

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]