Schronisko PTTK na Markowych Szczawinach
Na mapach:
| Schronisko PTTK na Markowych Szczawinach | |
 Schronisko na Markowych Szczawinach podczas budowy, sierpień 2009 |
|
| Państwo |  Polska |
| Pasmo | Beskid Żywiecki, Karpaty |
| Wysokość | 1180 m n.p.m. |
| Data otwarcia | 1906, nowy obiekt 2009 |
| Właściciel | PTTK |
  Schronisko PTTK na Markowych Szczawinach
|
|
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
| http://markowe-szczawiny.pttk.pl/ | |
Schronisko PTTK na Markowych Szczawinach – schronisko górskie na północnych stokach Babiej Góry; pierwszy budynek otwarto w 1906.
Spis treści |
[edytuj] Historia
Schronisko zostało wybudowane z inicjatywy prezesa Oddziału Babiogórskiego Towarzystwa Tatrzańskiego (później PTT) dr Hugona Zapałowicza. Jego otwarcie nastąpiło 15 września 1906. Składało się wówczas z kuchni, jadalni, pięcioosobowej izby dla panów i trzyosobowej izby dla pań. Powstałe schronisko miało być odpowiedzią strony polskiej na silną ekspansję na tych terenach niemieckiego Beskidenverein (posiadało m.in. schronisko pod Babią Górą).
W 1922 odbyła się pierwsza rozbudowa schroniska. Kolejne rozbudowy w latach 1925, 1926, 1931 i 1934 uczyniły obiekt przestronnym i nowoczesnym. We wrześniu 1934 do schroniska doprowadzono linię telefoniczną i wodociąg. Przed II wojną światową zdołano jeszcze rozbudować I piętro schroniska i nakryć dachem jego werandę.
Podczas wojny schronisko przejęła oficjalnie krakowska sekcja Alpenverein (mimo, iż zainteresowanie wyrażało też Beskidenverein). Gospodarz pozostał przedwojenny – Rudolf Wielgus, który, utrzymując dobre kontakty z niemiecką strażą graniczną, zdołał dokonać najbardziej potrzebnych remontów, a w styczniu 1945 uratował je przed spaleniem przez wycofujących się Niemców.
Po wojnie budynek nadal był użytkowany jako schronisko przez PTT i w 1950 po połączeniu PTT z PTK jego właścicielem został spadkobierca obu towarzystw – PTTK. W 1964 przeprowadzono remont generalny schroniska, dodając m.in. kotłownię i agregat prądotwórczy. W ostatnich miesiącach działalności stary obiekt dysponował 64 miejscami noclegowymi w pokojach wieloosobowych, posiadał własne ujęcie wody i oczyszczalnię ścieków. Z Zawoi doprowadzono prąd elektryczny.
Na przełomie maja i czerwca 2007 dokonano całkowitej rozbiórki pierwszego schroniska. Na jego miejscu powstał nowy obiekt otwarty dla turystów 21 listopada 2009.
Wbrew wcześniejszym zapowiedziom stary obiekt nie został częściowo zachowany i przeniesiony do skansenu w Zawoi jako zabytek, lecz po decyzji wojewódzkiego konserwatora zabytków dokonano jego całkowitej likwidacji[1].
[edytuj] Goprówka i muzeum
Obok schroniska znajduje się także dyżurka GOPR (tzw. GOPR-ówka z 1950[2]) oraz niewielkie muzeum z wystawą dotyczącą turystyki w okolicach Babiej Góry (Muzeum Turystyki Górskiej). Otwarto je w 1966.
Przypisy
- ↑ Burzą 101-letnie schronisko na Babiej Górze, Gazeta Wyborcza – Kraków
- ↑ Początkowo mówiono na nią "Noclegówka"; obecna nazwa dopiero od momentu "wprowadzenia" się ratowników GOPR, które nastąpiło w 1953. W późniejszym okresie budynek rozbudowano.
