Schronisko PTTK na Starych Wierchach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Schronisko PTTK na Starych Wierchach
{{{Schronisko turystyczne infobox}}}
Państwo  Polska
Pasmo Gorce, Karpaty
Wysokość 968 m n.p.m.
Właściciel PTTK
Położenie na mapie Gorców, Pienin, Beskidu Sądeckiego
Mapa lokalizacyjna Gorców, Pienin, Beskidu Sądeckiego
Schronisko PTTK na Starych Wierchach
Schronisko PTTK na Starych Wierchach
Ziemia 49°33′36,6″N 20°02′23,0″E/49,560167 20,039722Na mapach: 49°33′36,6″N 20°02′23,0″E/49,560167 20,039722
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
http://stare-wierchy.pttk.pl/
Schronisko na Starych Wierchach
Schronisko na Starych Wierchach HDR

Schronisko PTTK na Starych Wierchachschronisko turystyczne położone w zachodniej części Gorców, na grzbiecie ciągnącym się od Turbacza do Rabki.

Opis schroniska[edytuj | edytuj kod]

Znajduje się na wysokości 968 m n.p.m.[1], na dużej polanie Stare Wierchy. Ze schroniska rozciąga się panorama Tatr, Beskidu Wyspowego i niektórych szczytów Gorców, a przy dobrej widoczności można ujrzeć także Babią Górę. W budynku schroniska znajduje się kuchnia i bufet, gdzie można także zakupić pamiątki. Możliwość palenia ogniska, a w zimie uprawiania w okolicy narciarstwa biegowego i zjazdowego. Schronisko dysponuje miejscami noclegowymi dla 26 osób.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Budowę schroniska zainicjował w roku 1931 rabczański oddział PTT, wykupując teren od hrabiego Wodzickiego, ówczesnego właściciela dóbr wielkoporębskich. Nadano mu imię Czesława Trybowskiego, zasłużonego działacza PTT. Schronisko zostało oddane do użytku w styczniu 1931 roku, jego gospodarzem został gajowy Jana Rapciak z żoną. Mieszkali w pobliskiej gajówce na Starych Izbiskach. Dwuizbowe schronisko miało 23 miejsca noclegowe. Wkraczający Niemcy w 1939 częściowo zniszczyli schronisko, lecz latem 1943 wyremontowali. Schronisko wykorzystywane było głównie przez partyzantów, m.in. w 1941 odbyło się w nim zaprzysiężenie członków Konfederacji Tatrzańskiej, w 1944 służyło za zimowe noclegowisko dla około 60 partyzantów AK. Ponieważ schronisko służyło głównie partyzantom, w styczniu 1945 Niemcy spalili je (po walce z oddziałem porucznika "Żbika"). Dopiero w latach 70. przedsięwzięto budowę nowego budynku. Początkowo nie posiadał zaplecza gastronomicznego, lecz ten brak został uzupełniony w 1977.

Szlaki turystyki pieszej[edytuj | edytuj kod]

szlak turystyczny czerwony – czerwony z Rabki-Zdrój obok Bacówki PTTK na Maciejowej na Stare Wierchy. Czas przejścia 2:20 h, ↓ 2:15 h
szlak turystyczny czerwony – ze Starych Wierchów przez Obidowiec na Turbacz. Czas przejścia 2:10 h, ↓ 2 h
szlak turystyczny niebieski – niebieski z Obidowej przez Jaworzynę na Stare Wierchy. Czas przejścia 1:30 h, ↓ 1:10 h
szlak turystyczny zielony – zielony z Nowego Targu Kowaniec (Kowaniec) przez Bukowinę Obidowską i Obidową na Stare Wierchy. Czas przejścia 2 h, ↓ 1:20 h
szlak turystyczny zielony – zielony z Koninek przez Tobołów, Obidowiec i Groniki na Stare Wierchy. Czas przejścia 2:25 h, ↓ 1:40 h
szlak turystyczny żółty – żółty z Rabki Zaryte przez Olszówkę i Polanki na Stare Wierchy. Czas przejścia 3:45 h, ↓ 3 h

Przypisy

  1. Geoportal. [dostęp 2010-02-15].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Marek Cieszkowski, Paweł Luboński: Gorce – przewodnik dla prawdziwego turysty. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Rewasz", 2004. ISBN 83-89188-19-8.
  2. Gorce. Mapa turystyczna 1:50 000. Kraków: Compass, 2007. ISBN 978-83-89165-39-8.
  3. Jolanta Wyznakiewicz: Wędrówka przez Gorce, Pieniny i Beskid Sądecki. Przewodnik turystyczny. Warszawa-Kraków: Zakł. Wyd.-Propagandowy PTTK, 1982.