Schronisko PTTK na Wielkiej Raczy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Schronisko PTTK na Wielkiej Raczy
Schronisko o zachodzie słońca
Schronisko o zachodzie słońca
Państwo  Polska
Pasmo Beskid Żywiecki
Wysokość 1236 m n.p.m.
Data otwarcia 1934
Właściciel PTTK
Położenie na mapie Beskidu Żywieckiego, Małego i Makowskiego
Mapa lokalizacyjna Beskidu Żywieckiego, Małego i Makowskiego
Schronisko PTTK na Wielkiej Raczy
Schronisko PTTK na Wielkiej Raczy
Ziemia 49°24′46″N 18°58′11″E/49,412778 18,969722Na mapach: 49°24′46″N 18°58′11″E/49,412778 18,969722
http://www.wielka-racza.pttk.pl/

Schronisko PTTK na Wielkiej Raczy – górskie schronisko turystyczne, położone tuż poniżej szczytu Wielkiej Raczy (1236 m) w Beskidzie Żywieckim.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Schronisko zostało wzniesione w 1934 roku przez bielski oddział PTT. W połowie sierpnia 1939 r., w obliczu narastającego zagrożenia niemieckiego, w budynku schroniska pojawiła się drużyna KOP z zadaniem obserwacji doliny rzeki Kisucy w rejonie Czadcy, gdzie gromadziły się już transporty z oddziałami niemieckiej 7 Bawarskiej Dywizji Piechoty gen. Otta. Długoletni gospodarz schroniska, Bronisław Jarosz, przygotowywał się do opuszczenia obiektu, gdyż z dniem 1 września miał objąć schronisko PTT w Zwardoniu[1].

W czasie II wojny światowej przejęło je Beskidenverein i znajdował się w nim posterunek żandarmerii Wehrmachtu, jednak obiekt nie został zamknięty. W 1940 r. gospodarzem schroniska został ponownie Bronisław Jarosz.

Po przejściu frontu wiosną 1945 r. schronisko, trafione pociskami artyleryjskimi, a następnie wyszabrowane, przedstawiało żałosny widok. Bronisław Jarosz z karabinem w ręku ścigał szabrowników aż do Oszczadnicy, jednak był w stanie zabezpieczyć tylko to, co sam potrafił udźwignąć[1]. Na skutek ograniczeń w poruszaniu się w strefie nadgranicznej schronisko zaczęło niszczeć, a PTT nie miało możliwości zapewnienia mu opieki. W 1964 roku na Wielką Raczę przybyła komisja PTTK, która miała zadecydować o rozbiórce schroniska. Na szczęście komisja nie była jednomyślna i zdecydowano nie o zamknięciu obiektu, a o jego generalnym remoncie.

1 września 2005 roku schronisko będąc nadal własnością PTTK przeszło w ajencję Polskich Schronisk Turystycznych THF (do października 2007).

Warunki[edytuj | edytuj kod]

Schronisko oferuje 50 miejsc noclegowych w pokojach od 5 do 8 osobowych. Dodatkowo można nocować w pokojach wieloosobowych (10-osobowych). Goście schroniska mają dostęp do bufetu z jadalnią.

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Schronisko leży na skrzyżowaniu dwóch polskich szlaków turystycznych: czerwonego i żółtego oraz słowackiego zielonego. Do schroniska można dojść:

szlak turystyczny czerwony ze Zwardonia (5 h)
szlak turystyczny czerwony z Przełęczy Przegibek (4 h)
szlak turystyczny żółty z Rycerki Kolonii (1 h 40 min)
Szlak zielony z Oszczadnicy przez chaty na Rači (2 h 45 min).

Atrakcje turystyczne[edytuj | edytuj kod]

W pobliżu schroniska znajduje się punkt widokowy z mapą gór otaczających Wielką Raczę.

Informacje teleadresowe[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Mianowski Tomasz: Schroniska górskie w Karpatach Polskich w latach 1939-1945, Wydawnictwo PTTK "Kraj", Warszawa-Kraków 1987, ISBN 83-7005-142-1

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]