Schwarze Kapelle

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Hotel Adlon, 1926 rok

Schwarze Kapelle (Czarna Orkiestra) – tajna organizacja spiskowa (część opozycji antyhitlerowskiej) działająca na terenie III Rzeszy i poza jej granicami, której głównym celem było obalenie rządów Adolfa Hitlera. Data i okoliczności jej powstania nie są do końca znane. Najprawdopodobniej została zawiązana pod koniec lat 30.[1]

Jej (współ)założycielem był szef Abwehry admirał Wilhelm Canaris[2]., który był jednym z najzagorzalszych i najzacieklejszych przeciwników führera.

Członkowie organizacji podejmowali próby zgładzenia dyktatora. Między innymi:

  • Fritz-Dietlof Graf von der Schulenburg – 27 czerwca 1940 usiłował zastrzelić Hitlera w czasie parady wojskowej w Paryżu. Z uwagi na groźbę brytyjskiego nalotu defiladę odwołano.
  • 17 lutego 1943 roku – grupa oficerów usiłowała aresztować Hitlera w trakcie wizyty w dowództwie Grupy Armii B w Połtawie. Hitler zmienił plany i udał się do Zaporoża, do dowództwa Grupy Armii Południe.
  • 13 marca 1943 roku – pułkownik Henning von Tresckow zamierzał zastrzelić Hitlera w dowództwie Grupy Armii „Środek” w rejonie Smoleńska. Plan odwołał feldmarszałek Günther Hans von Kluge. Obawiał się, że kule wystrzelone z pistoletów maszynowych mogą i jego trafić, gdyż stałby blisko Hitlera.
  • dzień później hrabiemu Fabianowi von Schlabrendorffowi udało się dostarczyć bombę (w butelce koniaku) na pokład samolotu, którym Hitler wracał do Wilczego Szańca, lecz wybuch nie nastąpił, gdyż odrobina wody w zapalniku zamarzła i unieruchomiła iglicę.
  • 21 marca 1943 roku – baron pułkownik Rudolph-Christoph Freiherr von Gersdorff usilował dokonać samobójczego zamachu w Berlinie w czasie wspólnego zwiedzania zdobycznego sprzętu radzieckiego w Muzeum Wojny w Berlinie Zeughaus. Tego dnia odbywały się uroczystości Dnia Bohatera. Hitler w pośpiechu opuścił wystawę (prawie nie zatrzymywał się przy żadnym eksponacie) zanim nastąpił wybuch bomby, którą pułkownik miał w kieszeni płaszcza. Do wybuchu pozostało jeszcze 7 minut, a na sali nie było już Hitlera. Gersdorf w toalecie rozbroił bombę.
  • 20 lipca 1944 – Zamach w Wilczym Szańcu.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Bogusław Wołoszański, Ten okrutny wiek, str. 211
  2. Canaris

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]