Scooter

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Scooter
Scooterband2008-6.jpeg
Koncert z trasy "Jumping All Over The World" w hali Zenith, Monachium.
Pochodzenie  Niemcy
Gatunek happy hardcore[1], rave[1], dance[1], trance[1], techno[1], hardcore[1]
Aktywność od 1994
Wytwórnia płytowa Sheffield Tunes
Powiązania Westbam, Marusha, Dune, Blümchen, Billy Idol
Obecni członkowie
H.P. Baxxter, Michael Simon, DDY (Dirty Disco Youth)
Byli członkowie
Ferris Bueller, Axel Coon, Jay Frog, Rick J. Jordan
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Scooterniemiecka grupa muzyczna wykonująca muzykę elektroniczną z gatunków dance, rave, hardcore, happy hardcore, techno oraz trance[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początki istnienia[edytuj | edytuj kod]

  • Formacja rozpoczęła działalność jako projekt po rozwiązaniu się poprzedniej grupy frontmana i wokalisty H.P. Baxxter'a oraz klawiszowca Rick J. Jordana – Celebrate the Nun. Na pierwszym singlu "Vallée de Larmes" znalazł się tytułowy utwór wraz z pierwszymi nagraniami i remiksami, między innymi "Rhapsody in E", który zajął 8. miejsce na oficjalnej niemieckiej liście przebojów. Utwór został wydany jedynie na płycie winylowej. Pierwsze piosenki zespołu były prezentowane głównie w niemieckich klubach muzycznych. W tym samym roku podczas pierwszego koncertu w Hamburgu wokalista grupy, H.P. Baxxter, zaczął freestyle do tanecznego utworu instrumentalnego i tak narodził się kolejny utwór grupy – "Hyper Hyper". Zrewolucjonizował on niemiecką muzykę happy hardcore i jako pierwszy singiel tego gatunku dotarł do drugiego miejsca krajowej listy przebojów oraz otrzymał certyfikat platynowej płyty osiągając wynik ponad 700 tys. sprzedanych egzemplarzy.

1994-97: ...and the Beat Goes On!, Our Happy Hardcore, Wicked!, Age of Love[edytuj | edytuj kod]

W grudniu 1994 roku ukazał się debiutancki album formacji zatytułowany ...and the Beat Goes On!, zawierał 11 piosenek w popularnych w latach 90-tych stylach happy hardcore i rave. Okazał się on hitem w Niemczech, gdzie otrzymał status platynowej płyty, a także w Polsce, Szwajcarii, Danii i Holandii. Scooter nagrał cztery teledyski promujące do utworów: „Hyper Hyper” z elementami grafiki komputerowej, „Move your ass!”, „Friends” oraz „Endless Summer”, w którym po raz pierwszy użyto charakterystycznego pitched voice, czyli "syntezatorowego" głosu (podniesiono sztucznie wysokość dźwięku przez tzw: pitch shifter). W tym samym roku zespół odbył swoją pierwszą trasę koncertową po Niemczech i wystąpił gościnnie w niemieckim talk-show nadawanym na stacji Viva. Zespół zdobywa platynową płytę za sprzedaż albumu.

W marcu 1996 roku premierę miała druga płyta studyjna zespołu pt. Our Happy Hardcore, którą promowały single „Let Me Be Your Valentine”, „Back in the U.K.” oraz nowa wersja piosenki „Rebel Yell” z repertuaru Billy Idola. Utwory uplasowały się w czołówce europejskich list przebojów. W tym samym roku ukazał się kolejny krążek formacji zatytułowany Wicked!, z którego pochodzi singiel „I'm Raving”. Kolejna płyta w dorobku grupy pt. The Age of Love została wydana w 1997 roku, promował ją tytułowy utwór oraz single „Fire!” i „No Fate”..

1998-2002: Rough and Touch and Dangerous, No Time to Chill, Back to the Heavyweight Jam, Sheffield[edytuj | edytuj kod]

W 1998 roku zespół wydał album kompilacyjny Rough and Touch and Dangerous zawierający zbiór wszystkich dotychczasowych singli formacji. Wydawnictwo podsumowały twórczość grupy od 1994 do 1998 roku, został nazwany przez zespół pierwszym rozdziałem w ich karierze. W tym samym roku ze składu grupy odszedł Ferris Bueller, który później zastąpił niemiecki DJ – Axel Coon. Na albumie pojawiły się także nagrania z koncertów, remiksy oraz wersje instrumentalne utworów. W lipcu na rynku ukazał się piąty długogrający krążek zespołu pt. No Time to Chill, na którym umieszczono takie utwory, jak m.in. „How Much Is the Dish?”, „Call Me Manana”, „We Are the Greatest” i „I Was Made for Lovin' You”, będący coverem piosenki zespołu Kiss. Album osiągnął status platynowej płyty w kraju.

W 1999 roku formacja zmieniła swoje oficjalne logo wykorzystywane na okładkach płyt z napisu Schooter na megafon, co stało się tym samym znakiem firmowym wytwórni płytowej, z która zespół współpracował. Zespół zaczął koncertować nie tylko w Europie, ale także w Brazylii, Argentynie, Rosji, Japonii, Stanach Zjednoczonych oraz na Ukrainie, jako jeden z pierwszych grup zachodnich, grających muzykę elektroniczną, pojawił się także w krajach wschodniej Europy . W sierpniu wydana została kolejna płyta długogrająca zespołu pt. Back to the Heavyweight Jam, którą promowały single „Faster Harder Scooter” i „Fuck the Millennium”. W czerwcu 2000 roku do sprzedaży trafił siódmy krążek studyjny grupy pt. Sheffield', w 2001 – album pt. We Bring The Noise!, a w styczniu 2002 roku – składankę Push the Beat for This Jam zawierającą wszystkie single wydane przez grupę w latach 1998-2002, wykonania na żywo piosenek podczas koncertu w Polsce, remiksy oraz kilka bonusowych utworów.

Od 2002: Encore: Live and Direct[edytuj | edytuj kod]

W lutym 2002 roku Scooter nagrał swoją wersję utworu „Nessaja” Petera Maffay'a i Rolfa Zuckowskiego, który zapowiadał nowy album koncertowy zespołu pt. Encore: Live and Direct. Na płycie znalazł się zapis audiowizualny ze styczniowego koncertu formacji w niemieckim Köln, zamieszczono na nim także wszystkie dotychczasowe teledyski zespołu, wywiady z członkami zespołu oraz quizy muzyczne związane z historią formacji. W lipcu tego samego roku ukazała się kolejna płyta studyjna Scootera pt. 24 Carat Gold, która została nagrana w towarzystwie nowego członka zespołu – Jay'a Frog'a, który zastąpił Alexa Coona.

W 2003 roku Scooter wydaje singel Weekend! oraz album The Stadium Techno Experience. Płytę promują dwa single Maria (I like it loud) i The night. Na niektórych koncertach, Rick pojawia się w nowym kostiumie. Ubrany jest w kurtkę wojskową moro, nosi okulary i czapkę. H.P. występuje często u boku nowych tancerek, ubrany w skórzane spodnie oraz modne legginsy. Na rękach ma więcej bransoletek, na palcach przybywa pierścieni, włosy są bardziej tlenione, krótsze, brwi ozdobione kolczykami, na szyi obroże, łańcuchy. Koncerty nie są już tylko muzycznym występem, ale także elektronicznym show. Coraz częściej efekty pirotechniczne przeplatają się z pokazami laserowymi. Jay Frog zostaje ciepło przyjęty przez fanów zespołu, którego piosenki zajmują wysokie lokaty na listach przebojów w Europie. Grupa udaje się w trasę koncertową od Norwegii, Turcji, Japonii, Francji po Stany Zjednoczone.

W 2004 roku grupa bierze udział w eliminacjach do konkursu Eurowizji (przegrywa w nim). Nagrywa single: One (Always hardcore) i Shake that!. Utwór Jigga jigga! nagrywają w Japonii. W 2005 roku na wyspie Barbados nagrywają utwórSuavemente. Muzycy wydają album Mind the Gap. Płyta jest bardzo dynamiczna, w stylu dance, pop, z domieszką muzyki techno. Trasa koncertowa odbywa się po Ukrainie, Japonii, Niemczech, Szwajcarii, Norwegii i Australii. Zespół tworzy swoją stronę internetową. W rozgłośniach radiowych przebojem staje się Shake that!. W 2005 roku ukazuje się na rynku płyta Who's Got the Last Laugh Now?. Płyta pod względem brzmieniowym przypomina poprzednie wydanie. Na płycie znajdują się utwory Hello! (Good to be back) i Apache (Rock the bottom). W sklepach muzycznych pojawia się album Excess all areas. Jest to wydawnictwo w formie albumu CD i DVD zawierające relacje z koncertu w Hamburgu. Na na krążkach DVD materiał nagrany jest w formie teledysków, dodatkowo zawiera wywiady z zespołem, z jego fanami oraz wszystkie klipy od 1994 do 2006 roku. Wraz z wydaniem tej płyty niemiecka formacja zamyka trzeci rozdział. Jay Frog odchodzi od zespołu. Od tego momentu nagrywają swoje albumy w Polsce ze względów na niższe koszty.

W 2007 roku zespół pojawia się gościnnie w programie Kuba Wojewódzki, reklamuje płytę The Ultimate Aural Orgasm. Album rozpoczyna się singlem nagranym z domieszką hip hopu Behind the cow. Obraz powstał w Indiach. Innym utworem promującym płytę jest wykonywane po niemiecku Lass uns tanzen. Grupę "zasila" nowy członek – Michael Simon, który jest fanem zespołu. Zespół zmienia muzykę przechodząc od happy hardcore'u i rave'u przez trance do jumpstyle. 10 sierpnia 2007 roku ukazał się singel The Question Is What Is the Question (cover hitu z lat 70. "How Do You Do") który bardzo pozytywnie zaskoczył fanów. Niedługo później 30 listopada w sklepach pojawia się płyta Jumping All Over the World, czyli trzynasty studyjny album grupy (zawierający także hity takie jak: "And No Maches", "I'm Lonely" czy tytułowy "Jumping All Over the World"). Wydanie tego krążka zaowocowało sukcesem w Australii. Były to pierwsze ich koncerty w tym kraju. Koncertowali w Sydney, Adelaide, Brisbane i Perth. Największy jednak sukces album odniósł w Wielkiej Brytanii, gdzie zdetronizował legendę muzyki popMadonnę i wskoczył na pierwsze miejsce listy najlepiej sprzedających się płyt. Na płycie słychać eksperymenty z gatunkiem jumpstyle, który wspaniale nadaje się do tańca(o tej samej nazwie). W teledyskach zespół współpracuje z młodymi tancerzami, którzy towarzyszą w koncertach.

W 2008 roku ukazała się w Europie reedycja albumu "Jumping All Over The World – Whatever You Want", która została wydana aż w 3 wersjach: Standard (zawiera: nowe wersje utworów: "Lighten Up The Sky" i "I'm Lonely", nowy singel nagrany wraz z grupą Status Quo – "Whatever You Want" oraz 7 utworów z projektu "Hands On Scooter") Premium (Standard + DVD z koncertem w Berlinie) oraz Deluxe Edition (Premium + DVD z wszystkimi teledyskami + koszulka + podpisany autogram card).W sierpniu ukazał się nowy singel zatytułowany "J'adore hardcore", niedługo później pojawił się kolejny "Ti sento".W październiku ukazała się płyta "Under the radar over the top". 27 listopada 2009 r. pojawia się "The Sound Above My Hair". Zespół wykorzystuje w swojej twórczości melodie w gatunku jumpstyle, a na koncertach wykorzystani zostali zawodowi tancerze tego stylu. Czwarty singel nosi nazwę "Stuck On Replay", prawdopodobnie jest to singel, który kończy czwarty rozdział. Na 2010 zaplanowano serię koncertów w Niemczech w ramach turnee "Under the radar over the top".

W 2011 r. odbyła sie trasa koncertowa: 'Stuff The Turkey X-Mas Tour', a w czerwcu odbywa się koncert zatytułowany The Stadium Techno Inferno. W koncercie wzięli udział m.in. Jan Delay, Heinz Strunk. W roli support'u wystąpił zespół Die Atzen, oraz Chris Avantgarde. Muzycy wydają singiel The Only One. 14 października ukazał się nowy singiel "David doesn't eat", promujący płytę The Big Mash Up, która jest mieszanką rożnych styli muzyki elektronicznej. 2 grudnia ukazuje się singiel C'est bleu.

  • Po dwuletniej przerwie trzech niemieckich bohaterów muzyki prezentuje album The Big Mash Up. To zupełnie inna płyta niż poprzednie wydania. Jak sam tytuł wskazuje Scooter zmiksował różne gatunki muzyczne i sample już istniejących nagrań, aby stworzyć zupełnie nowo brzmiące kawałki. Oczywiście charakterystyczny beat pozostał, ale w utworach słychać także modny dubstep, czy inne gatunki muzyczne. Edycja limitowana zawiera dodatkowo koncert zespołu The Stadium Techno Inferno nagrany w Hamburgu. 23 marca 2012 r. zespół wydaje singel It's A Biz (Ain't Nobody). 7 Września premierę ma singel zatytułowany 4AM. 2 Listopada ukazje się nowy album Music for a Big Night Out. Kolejny singel to Army Of Hardcore. Do współpracy członkowie grupy muzycznej zachęcają coraz więcej osób, między inni francuską piosenkarkę, włoskich dj-ów oraz twórców muzycznych teledysków.

W 2013 roku po blisko 20 latach działalności, swoje odejście z zespołu zapowiada drugi ze współzałożycieli i klawiszowiec Rick J. Jordan. Powodem odejścia tłumaczy chęcią spędzenia większej ilości czasu z przyjaciółmi i rodziną oraz stworzenie nowego projektu muzycznego. Jednocześnie zespół zapowiada wydanie kolejnej płyty na początek 2014 roku. Płyta ma być zatytułowana "The Fifth Chapter".

Członkowie[edytuj | edytuj kod]

W skład zespołu wchodzą: H.P. Baxxter (wokal,gitara), i Michael Simon (klawisze) Phil Speiser

Dawni członkowie:

Ferris Bueller, Rick J. Jordan, Axel Coon, Jay Frog

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Piosenki Scootera zawierają wiele charakterystycznych elementów. Często występuje tzw. pitched voice, który stał się znakiem firmowym grupy, charakterystyczny jest również okrzyk H.P. "Yeeeaaahhh", występują również charakterystyczne odgłosy publiczności. W wielu piosenkach znajdują się również teksty opisujące jego samego np.: "I like the way it's hard, I love the way it's loud" lub "I'm a very sharp sword".

Na najnowszej płycie niemieckiego rapera Sido – "Ich Und Meine Maske" w utworze Beweg Dein Arsch (feat. Scooter, Kitty Kat, Tony D) podkład zmiksowanego PV pochodzi z utworu "Move Your Ass".

W 1997 roku zespół wystąpił gościnnie w niemieckim serialu kryminalnym Kobra - oddział specjalny

Ratty[edytuj | edytuj kod]

W niektórych utworach, takich jak "Psycho" czy "Expecting more from Ratty" słychać nawiązania do zespołu o tej samej nazwie. Okazuje się bowiem, że za formację Ratty odpowiedzialni są członkowie Scootera w ówczesnym składzie: H.P. Baxxter, Rick J. Jordan i Axel Coon wspomagani przez Jensa Thele.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy[edytuj | edytuj kod]

Składanki[edytuj | edytuj kod]

Płyty Live[edytuj | edytuj kod]

Single[edytuj | edytuj kod]

Remiksy[edytuj | edytuj kod]

  • 1994Ultra Sonic – Check Your Head (Scooter Remix)
  • 1995Interactive – Living Without Your Love (Scooter Remix)
  • 1995Shahin & Simon – Do The Right Thing (Scooter Remix)
  • 1995Shahin & Simon – Do The Right Thing (Scooter Radio Remix)
  • 1995Datura – Angeli Domini Remix (Scooter Remix)
  • 2001Modern Talking – Win The Race (Scooter Remix)
  • 2001Marc Et Claude – Loving You (Ratty Remix)
  • 2001Gouryella – Tenshi (Ratty Remix)
  • 2001Starsplash – Wonderful Days 2001 (Ratty Remix)
  • 2001ATB – Hold You (Ratty Mix)
  • 2003Ron Van Den Beuken – Timeless (Ratty Full On Vocals Remix)
  • 2003Ron Van Den Beuken – Timeless (Ratty Dub Mix)
  • 2005Einmusik – Jittery Heritage (Scooter Remix)
  • 2005Bloodhound Gang – Uhn Tiss Uhn Tiss Uhn Tiss (Scooter Remix)
  • 2006Deichkind – Remmidemmi (Yippie Yippie Yeah) (Scooter Remix)
  • 2008Lützenkirchen – Drei Tage Wach (Scooter Remix)
  • 2008Maximum Spell – I See You (Scooter Remix)
  • 2008Ultrabeat vs. Darren Styles – Discolights (Scooter Remix)
  • 2009Die Fantastischen Vier – Troy (Scooter Remix)
  • 2009Rammstein – Pussy (Scooter Remix)
  • 2011Within Temptation – Sinéad (Scooter Remix)
  • 2011Scooter – Suck My Megamix
  • 2013 – Helmut Kohl (Scooter Remix)

DVD[edytuj | edytuj kod]

  • 2002Encore (The Whole Story)
  • 2006Excess All Areas
  • 2008Live in Berlin (tylko w specjalnej edycji albumu Jumpin' All Over the World
  • 2010Live In Hamburg
  • 2011The Stadium Techno Inferno (tylko w specjalnej edycji albumu The Big Mash Up)

Blu-ray[edytuj | edytuj kod]

  • 2010Live In Hamburg

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Scooter. allmusic.com. [dostęp 2013-07-25].