Scynk nadrzewny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Scynk nadrzewny
Corucia zebrata
Gray, 1855
Scynk nadrzewny
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada gady
Rząd łuskonośne
Rodzina scynkowate
Rodzaj Corucia
Gatunek scynk nadrzewny
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Scynk nadrzewny (Corucia zebrata) – gatunek dużej, nadrzewnej jaszczurki z rodziny scynkowatych. Jedyny przedstawiciel rodzaju Corucia. Gatunek objęty konwencją waszyngtońską CITES (załącznik II)[1].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Występuje endemicznie na Wyspach Salomona. Zajmuje najwyższe partie w koronach drzew lasów deszczowych.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Scynk nadrzewny jest największą jaszczurką z rodziny scynków. Jego całkowita długość wraz z ogonem sięga 69 cm[2]. Przeciętna długość ciała bez ogona wynosi 35 cm.

Prowadzi nadrzewny i nocny tryb życia. Poruszanie się wśród gałęzi ułatwia mu chwytny ogon, odróżniający ten gatunek od większości scynkowatych. Drugą nietypową dla scynków cechą jest roślinożerność scynka nadrzewnego. Żywi się wyłącznie pokarmem roślinnym - liśćmi, kwiatami, owocami i grzybami. Jest to gatunek jajożyworodny. Samica rodzi najczęściej jedno, bardzo rzadko dwa młode. Odnotowano tylko jeden przypadek urodzenia trojaczków[2].

Podgatunki[edytuj | edytuj kod]

  • Corucia zebrata zebrata Gray, 1855
  • Corucia zebrata alfredschmidti Köhler, 1997

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Appendices I, II and III of CITES (ang.). cites.org, 12 czerwca 2013. [dostęp 2013-07-03].
  2. 2,0 2,1 Subspecies comparision of the Genus: Corucia (ang.). Biology-Online.org. [dostęp 9 grudnia 2008].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Włodzimierz Juszczyk: Gady i płazy. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1986. ISBN 83-214-0464-2.
  2. Corucia zebrata GRAY, 1855 (ang.). The Reptile Database. [dostęp 6 września 2010].