Sea-Based X-Band Radar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sea-Based X-Band Radar
SBX-for-infobox.jpg
Dane podstawowe
Producent Raytheon, USA
Vyborg, Rosja
Moss Maritime, Norwegia
Przeznaczenie antybalistyczny
Funkcje • wykrywanie, śledzenie
i dyskryminacja pocisków balistycznych,
• naprowadzanie pocisków antybalistycznych
Historia
Data konstrukcji 2005
Lata produkcji 2005
Dane techniczne
Zasięg 4800 km (dokładny zasięg detekcji pozostaje tajny)
Pasmo X
Dane operacyjne
Użytkownicy
Stany Zjednoczone
Radar SBX na pokładzie statku Marlin wpływa do Pearl Harbor w drodze na Alaske (styczeń 2006)
Sea-Based X-Band Radar w drodze, o własnym napędzie

Sea-Based X-Band Radar (SBX), (Pływający radar pasma X) − morski radar działający w zakresie fal X na platformie okrętowej. Jest jednym z kluczowych elementów całego amerykańskiego systemu antybalistycznego jak i jego morskiego podsystemu Aegis BMD.

Radar ten wspomaga wykrywanie i śledzenie pocisków i głowic balistycznych, a także wykonuje zadania polegające na wspomaganiu odróżniania przez głowice kinetyczne pocisków antybalistycznych, stanowiących ich cele głowic bojowych od wabików, głowic fałszywych oraz pozostałości rakiety nośnej.

Radar zainstalowany jest na zmodyfikowanej półzanurzalnej platformie wiertniczej ropy naftowej. Całość platformy radaru zdolnej wraz z umieszczonym na niej radarem poruszać się z prędkością 8 węzłów, została zaprojektowana przez Moss Maritime w Norwegii, wykonana w stoczni Vyborg w Rosji, instalacja zaś i integracja samego radaru na tak przygotowanej platformie, nastąpiła w 2005. w Teksasie, w Stanach Zjednoczonych. Całkowita wyporność kompleksu wraz z radarem, to 50 000 ton. Po przeprowadzeniu w tym samym roku testów morskich i wysokiej radiacji na Zatoce Meksykańskiej, cały radar został przemieszczony wokół Przylądka Dobrej Nadziei na Wyspy Hawajskie, gdzie dopłynął w styczniu 2006, aby następnie udać się do swojego portu macierzystego w Adak na Alasce. Całościowy koszt budowy radaru wyniósł 900 mln dolarów amerykańskich.

Parametry techniczne[edytuj | edytuj kod]

  • Podstawowe dane:
    • długość: 121,31 m
    • wysokość: 85,95 m (mierzona pomiędzy kilem statku a szczytem radaru)
    • szerokość: 72,54 m
    • całkowita wyporność: 50 000 ton
    • załoga: 75 osób

Przebieg służby[edytuj | edytuj kod]

SBX wszedł do służby w 2006 roku. W kolejnych latach poddawany był kolejnym naprawom i zabiegom konserwacyjnym, spędzając tym samym w bazie w Pearl Harbour na Hawajach 170 dni w 2006 roku, 63 dni w 2007 roku, 177 dni w 2009 roku i 51 dni w 2010 roku.

W latach 2009 i 2010 statek spędził w ruchu ciągłym 396 dni na pełnym morzu.

W dniu 31 stycznia 2010 roku SBX zawiódł podczas działań próbnych. Wówczas to pocisk typu FTG-06, symulujący rakietę północnokoreańską lub irańską, nie został odpowiednio namierzony przez radar, co prawdopodobne zostało spowodowane kilkoma zaistniałymi usterkami. Po wprowadzeniu usprawnień, w dniu 15 grudnia 2010 roku przeprowadzono kolejne testy, jednakże SBX ponownie zawiódł.

W maju 2011 roku obiekt wpłynął do stoczni Vigor w Seattle, gdzie przeprowadzone miały być kolejne zabiegi konserwatorskie oraz wprowadzone odpowiednie modernizacje - wszystko w cenie 27 milionów dolarów. Inwestycję przeprowadzić miała firma Boeing. W sierpniu 2011 roku, po trzech miesiącach prac, SBX ponownie wyruszył na służbę.

W kwietniu 2012 roku SBX udał się w kierunku Korei Północnej w celu monitorowania testów przeprowadzanych przez ten kraj na rakietach typu Unha-3, w dniach 12-16 kwietnia. 21 maja obiekt powrócił do swojej bazy w Pearl Harbour, by pod koniec roku 2012 ponownie powrócić do wybrzeży Korei Północnej, gdzie planowano przeprowadzenie kolejnych prób rakietowych.


Zobacz też[edytuj | edytuj kod]