Sebastian Brunner

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sebastian Brunner JS.jpg

Sebastian Brunner (ur. 10 grudnia 1814 w Wiedniu, zm. 26 listopada 1893 tamże) – austriacki pisarz i teolog katolicki.

Był synem wiedeńskiego fabrykanta. W latach 1826-1832 uczęszczał do, prowadzonego przez Benedyktynów, Schottengymnasium. W 1834 rozpoczął studia filozoficzne na Uniwersytecie Wiedeńskim.

25 lipca 1838 uzyskał święcenia kapłańskie, w tym samym roku został profesorem na wydziale filozofii Uniwersytetu Wiedeńskiego. W 1845 uzyskał stopień doktora teologii na Uniwersytecie we Fryburgu. W tym samym roku Uniwersytet Jagielloński przyznał mu tytuł doktora honoris causa.

W latach 1848-1865 był redaktorem naczelnym czasopisma Wiener Kirchenzeitung.

Pisał zarówno prace historyczne i teologiczne, jak i kazania oraz powieści.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Die theologische Dienerschaft am Hofe Joseph II : geheime Correspondenzen und Enthüllungen zum Verständniss der Kirchen und Profangeschichte in Oesterreich von 1770-1800 aus bisher unedirten Quellen [...] (1868)
  • Die Mysterien der Aufklärung in Oesterreich : 1770-1800 (1869)
  • Ein Chorherrenbuch : Geschichte und Beschreibung der Bestehenden und Anführung der aufgehobenen Chorherrenstifte: Augustiner und Prämonstratenser in Österreich-Ungarn, Deutschland und der Schweiz (1883)
  • Ein Cisterzienserbuch : Geschichte und Beschreibung der Bestehenden und Anführung der aufgehobenen Cisterzienserstifte in Österreich-Ungarn, Deutschland und der Schweiz (1882)