Sebastian Chmara
| Sebastian Chmara | ||||||||||||||||||||||||
| Trener | Wiesław Czapiewski Eugeniusz Szczerkowski |
|||||||||||||||||||||||
| Klub | WKS Zawisza Bydgoszcz (1988-2002) | |||||||||||||||||||||||
| Wzrost | 191 cm | |||||||||||||||||||||||
| Masa ciała | 85 kg[1] | |||||||||||||||||||||||
| Dyscypliny | lekkoatletyka | |||||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | ||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||
| Sebastian Chmara | |
| Przebieg służby | |
| Lata służby | do 2010 |
| Jednostki | Wojskowa Grupa Sportowa w Bydgoszczy |
| Stanowiska | trener lekkoatletyczny – wieloboje |
| Odznaczenia | |
Sebastian Michał Chmara (ur. 22 listopada 1971 w Bydgoszczy) – polski lekkoatleta, który specjalizował się w wielobojach.
W 1991 został absolwentem szkoły średniej – technikum mechanicznego (specjalizacja budowy maszyn). Studiował w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Bydgoszczy. W 1996 brał udział w igrzyskach olimpijskich, w 1998 został halowym mistrzem Europy[2], a w 1999 halowym mistrzem świata[3]. Po zakończeniu kariery zawodniczej zajmował się działalnością sportową – był prezesem CWZS Zawisza Bydgoszcz[4], współorganizatorem halowego mityngu Pedro's Cup oraz komentator i ekspert podczas transmisji zawodów lekkoatletycznych w TVP[4]. Pełnił służbę zawodową w Wojsku Polskim w stopniu starszego sierżanta[5]. W 2003 wystąpił w epizodycznej roli w serialu Sąsiedzi (odc. 10: Niebezpieczna gra)[6]. Od 2009 jest wiceprezesem Polskiego Związku Lekkiej Atletyki[7], a w 2011 został wiceprezydentem Bydgoszczy[8][9]. Brat stryjeczny tyczkarza Mirosława Chmary[4]. W 2007 został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi[10].
Spis treści |
[edytuj] Kariera sportowa
Karierę sportową zaczynał od kajakarstwa, ale szybko porzucił tę dyscyplinę i zajął się lekkoatletyką. W 1989 był czternasty w rywalizacji dziesięcioboistów podczas mistrzostw Europy juniorów[11], a rok później zajął siódme miejsce na juniorskich mistrzostwach świata[12]. Zdobył srebrny medal na uniwersjadzie w 1995 w Fukuoce[13]. Na początku 1996 był czwarty w halowych mistrzostwach Europy[4], a latem zajął piętnaste miejsce w igrzyskach olimpijskich. Nie ukończył dziesięcioboju na halowych mistrzostwach globu oraz mistrzostw świata[4]. W 1998 został w sezonie zimowym halowym mistrzem Europy[2], a latem nie ukończył konkurencji na czempionacie Starego Kontynentu[4]. Zwyciężył w siedmioboju na halowych mistrzostwach świata w Maebashi w 1999[3]. Reprezentował Polskę w pucharze Europy w wielobojach lekkoatletycznych oraz startował w prestiżowym Hypo-Meeting w Götzis.
Wielokrotnie zdobywał medale mistrzostw Polski seniorów[14] – w dziesięcioboju zdobył dwa złota (Kielce 1991 i Zielona Góra 1994), srebro (Kielce 1990) oraz brąz (Piła 1990). Chmara ma na koncie także brązowy medal mistrzostw kraju w skoku o tyczce (Bydgoszcz 1997).
Czterokrotnie był halowym mistrzem Polski w siedmioboju (Spała 1991, Spała 1993, Spała 1994 i Spała 1999)[15]. Ma na koncie dwa srebra halowego czempionatu – w 1999 był drugi w skoku o tyczce, a w 2001 w siedmioboju[4].
W czasie swojej kariery trzy razy poprawiał rekord Polski[16]. Chmara był pierwszym polskim lekkoatletą, który w dziesięcioboju uzyskał wynik ponad 8500 punktów[4]. Swój najlepszy wynik w dziesięcioboju, jednocześnie rekord Polski, osiągnął w 1998 w Alhama de Murcia (8566 pkt), w siedmioboju również w 1998 w Walencji (6 415 pkt)[4].
[edytuj] Osiągnięcia
| Rok | Impreza | Miejsce | Konkurencja | Pozycja | Wynik |
|---|---|---|---|---|---|
| 1989 | Mistrzostwa Europy juniorów | dziesięciobój | 14. miejsce | 6880 pkt. | |
| 1990 | Mistrzostwa świata juniorów | dziesięciobój | 7. miejsce | 7211 pkt. | |
| 1995 | Mistrzostwa świata | dziesięciobój | DNF | – | |
| 1995 | Uniwersjada | dziesięciobój | 8014 pkt. | ||
| 1996 | Halowe mistrzostwa Europy | siedmiobój | 4. miejsce | 6016 pkt. | |
| 1996 | Igrzyska olimpijskie | dziesięciobój | 15. miejsce | 8249 pkt. | |
| 1997 | Halowe mistrzostwa świata | siedmiobój | DNF | – | |
| 1997 | II liga pucharu Europy w wielobojach | dziesięciobój | 1. miejsce | 8290 pkt. | |
| 1997 | Mistrzostwa świata | dziesięciobój | DNF | – | |
| 1998 | Halowe mistrzostwa Europy | siedmiobój | 6415 pkt. | ||
| 1998 | I liga pucharu Europy w wielobojach | dziesięciobój | 1. miejsce | 8067 pkt. | |
| 1998 | Mistrzostwa Europy | dziesięciobój | DNF | – | |
| 1999 | Halowe mistrzostwa świata | siedmiobój | 6386 pkt. |
[edytuj] Rekordy życiowe
| Konkurencja | Wynik | Data | Miejsce | Uwagi |
|---|---|---|---|---|
| Dziesięciobój | 8566 pkt. | 17 maja 1998 | rekord Polski | |
| Pięciobój | 3818 pkt. | 15 marca 2001 | ||
| Siedmiobój | 6415 pkt. | 1 marca 1998 | halowy rekord Polski |
- Bieg na 60 m – 7,14 (1999)
- Bieg na 100 m – 10,97 (1998)
- Bieg na 400 m – 47,76 (1998)
- Bieg na 60 m przez płotki – 7,92 (1998)
- Bieg na 110 m przez płotki – 14,25 (1998)
- Skok wzwyż – 2,17 (hala 1998)
- Skok o tyczce – 5,30 (hala 1999)
- Skok w dal – 7,65 (1998)
- Pchnięcie kulą – 16,03 (1998)
- Rzut dyskiem – 44,39 (1998)
- Rzut oszczepem – 58,02 (2000)
Przypisy
- ↑ Sebastian Chmara Biography and Olympic Results. [dostęp 2011-08-04].
- ↑ 2,0 2,1 European Indoor Championships (Men) (ang.). gbrathletics. [dostęp 4 stycznia 2011].
- ↑ 3,0 3,1 IAAF World Indoor Championships (ang.). gbrathletics. [dostęp 4 stycznia 2011].
- ↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 4,6 4,7 4,8 Janusz Rozum, Daniel Grinberg, Zbigniew Jonik, Henryk Kurzyński, Leszek Luftam, Stefan Pietkiewicz: 90 lat polskiej lekkoatletyki 1919–2009. Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 2009. ISBN 978-83-902509-9-1.
- ↑ WGS w Bydgoszczy (stan na 14 stycznia 2010). zawisza.bydgoszcz.pl. [dostęp 2 sierpnia 2010].
- ↑ Sebastian Chmara na filmpolski.pl (ang.). filmpolski.pl. [dostęp 26 marca 2011].
- ↑ Zarząd Polskiego Związku Lekkiej Atletyki (pol.). Polski Związek Lekkiej Atletyki. [dostęp 4 stycznia 2011].
- ↑ Sebastian Chmara wiceprezydentem Bydgoszczy (pol.). Polski Związek Lekkiej Atletyki. [dostęp 4 stycznia 2011].
- ↑ Chmara żegna się z mundurem (pol.). Sport.pl Gazeta Wyborcza Bydgoszcz. [dostęp 21 grudnia 2010].
- ↑ M.P. z 2007 r. Nr 28, poz. 312 – pkt 16.
- ↑ Lionel Peters i Tomas Magnusson: European Junior Championships 1989 (ang.). wjah.co.uk. [dostęp 4 stycznia 2011].
- ↑ Lionel Peters i Tomas Magnusson: World Junior Championships 1990 (ang.). wjah.co.uk. [dostęp 4 stycznia 2011].
- ↑ World Student Games (Universiade - Men) (ang.). gbrathletics. [dostęp 4 stycznia 2011].
- ↑ Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz, Janusz Rozum, Tadeusz Wołejko: Historia Finałów Lekkoatletycznych Mistrzostw Polski 1920-2007. Konkurencje męskie. Szczecin – Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 2008. ISBN 978-83-61233-20-6.
- ↑ Polish Indoor Championships (ang.). gbrathletics. [dostęp 5 stycznia 2011].
- ↑ Janusz Waśko, Andrzej Socha: Athletics National Records Evolution 1912 – 2006. Zamość - Sandomierz: 2007.
[edytuj] Bibliografia
- Sebastian Chmara w bazie IAAF (ang.)
- Profil zawodnika w bazie tilastopaja.org (ang.)
- Wyniki olimpijskie zawodnika w serwisie sports-reference.com (ang.)
- Sebastian Chmara w bazie Polskiego Związku Lekkiej Atletyki (pol.)
- Polski Komitet Olimpijski: Sebastian Chmara – sylwetka w portalu www.olimpijski.pl (pol.). www.olimpijski.pl.