Sebastian Lubomirski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy Sebastiana Lubomirskiego, starosty sandomierskiego i sądeckiego, zm. 1613 r. Zobacz też: hasło o Sebastianie Lubomirskim, staroście sanockim, zm. 1558.
Sebastian Lubomirski
Sebastian Lubomirski
Sebastian Lubomirski
Szreniawa bez Krzyża
Szreniawa bez Krzyża
Data urodzenia ok. 1546
Data śmierci 20 lipca 1613
Rodzina Lubomirscy
Rodzice Stanisław Lubomirski
Barbara Hruszowska
Małżeństwo Anna Branicka
Dzieci Stanisław Lubomirski
Joachim Lubomirski
Katarzyna Lubomirska
Zofia Lubomirska
Barbara Lubomirska
Krystyna Lubomirska
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Sebastian Lubomirski herbu Szreniawa bez Krzyża (ur. ok. 1546 – zm. 20 lipca 1613) – żupnik krakowski w latach 1581-1592, w 1584 burgrabia krakowski, w 1591 kasztelan małogoski, w 1598 kasztelan biecki, w 1603 kasztelan wojnicki, starosta sandomierski, sądecki i spiski (od 1593-), twórca znaczenia rodu Lubomirskich. Pierwszy w rodzie senator Rzeczypospolitej.

Był synem Stanisława Lubomirskiego i Barbary z Hruszowskich, bratankiem Sebastiana Lubomirskiego, starosty sanockiego. Skoligacił się z najważniejszymi rodami Rzeczypospolitej. Zebrał ogromny majątek, kupił Wiśnicz od Kmitów. W 1592 otrzymał tytuł hrabiego Świętego Imperium Rzymskiego (S.I.R.)[1].

W 1589 roku był sygnatariuszem ratyfikacji traktatu bytomsko-będzińskiego na sejmie pacyfikacyjnym[2].

Był jednym z fundatorów klasztoru kamedułów na Bielanach pod Krakowem.

W 1619 jego córka Krystyna wyszła za mąż za hetmana polnego Stanisława Koniecpolskiego.

Przypisy

  1. "Do Wiśnicza należał tytuł hrabiego Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego, w 1595 został on potwierdzony przez cesarza Rudolfa II na rzecz Sebastiana" [w:] Teresa Zielińska. Poczet polskich rodów arystokratycznych, 1997 t. 1 str. 134
  2. Codex diplomaticus Regni Poloniae et Magni Ducatus Lituaniae, wydał Maciej Dogiel, t. I, Wilno 1758, s. 238.