Seedienst Ostpreußen
Seedienst Ostpreussen (Serwis żeglugowy Prus Wschodnich) – utrzymywane w latach 1920-1939 połączenie promowe pomiędzy prowincjami niemieckimi na Pomorzu, a później Szlezwik-Holsztynem oraz niemiecką enklawą Prus Wschodnich.
Tło polityczne [edytuj]
Po zakończeniu I wojny światowej Polska uzyskała dostęp do Morza Bałtyckiego, jednocześnie odcinając bezpośrednie połączenia komunikacyjne pomiędzy Prusami Wschodnimi a resztą Weimarskich Niemiec. Wychodząc tym potrzebom na przeciw niemieckie Ministerstwo Transportu (Reichsverkehrsministerium) uruchomiło Seedienst Ostpreußen która miała zapewnić połączenie promowe z niemiecką enklawą Prus Wschodnich, co miało uniezależnić od tranzytu przez terytorium Polski.
Statki i trasy [edytuj]
30 stycznia 1920 pierwszy statek Hapag "Hörnum" wypłynął ze Świnoujścia (Swinemünde) do Bałtyjska (Pillau). Statków użyczył też Norddeutscher Lloyd i towarzystwo żeglugowe Braeunlich. Początkowo statki odpływały ze Świnoujścia cztery razy w tygodniu, później raz dziennie w lecie i 4-5 razy w tygodniu w zimie, także cumując w Sopocie (Zoppot) i Ustce (Stolpmünde). Następnie trasa została rozszerzona o Kłajpedę (Memel) (1927) i Liepaję (1930) w Prusach Wschodnich, i Lubekę-Travemünde (1933) i Kilonii (1934) w Szlezwiku-Holsztynie. W 1926 do obsługi serwisu weszły nowe jednostki – "Preussen" (Braeunlich) i "Hansestadt Danzig" (Norddeutscher Lloyd) a następnie w 1935 "Tannenberg" (Hapag). Przewidywany "Marienburg" nie został ukończony przez Stettiner Oderwerke AG do rozpoczęciu II wojny światowej, a dopiero w 1950 przez VEB Mathias-Thesen-Werft w Wismarze w ramach reparacji wojennych dla ZSRR, pływając później jako "Lensoviet" (Ленсовет) oraz "Abchasia" (Абхазия), ostatecznie będąc zezłomowany w 1980 w Barcelonie.
Serwis został zlikwidowany po wkroczeniu Niemców w 1939 do Polski.
