Segment (językoznawstwo)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Segment jest jednostką, którą można wydzielić analizując dowolny ciąg mowy ludzkiej. W fonetyce podstawową jednostką jest głoska, natomiast w fonologii - fonem. Oba poziomy analizy uznają jednak fakt podzielności mowy na jednostki występujące jedna po drugiej.

Dział fonologii zajmujący się zjawiskami zachodzącymi na poziomie segmentów nazywany jest fonologią segmentalną, natomiast dział opisujący zjawiska obejmujące większe jednostki niż segmenty - fonologią suprasegmentalną.

W teorii klasycznej fonologii generatywnej segment jest definiowany jako wiązka cech dystynktywnych, na których operują reguły fonologiczne. Sam segment nie jest jednak w świetle tej teorii operatywną jednostką fonologiczną.

Niektórzy językoznawcy uważają, że segmenty nie mają rzeczywistości psychologicznej, będąc jedynie ludzkim wytworem wynikającym z faktu znajomości pisma alfabetycznego. Inni twierdzą jednak, że segmenty są psychologicznie rzeczywistymi jednostkami, na co dowodem są m.in. przejęzyczenia polegające na zamianie dwóch segmentów miejscami: np. ang. "sork pausages" zamiast "pork sausages".

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Carr, Phillip. 2008. A Glossary of Phonology. Edinburgh University Press: Edinburgh.
  2. Katamba, Francis. 1989. An Introduction to Phonology. Longman: London. (s. 16-18)
  3. Trask, R. L. 2007. Language and Linguistics: The Key Concepts. Second Edition. Routledge: New York.