Sejm Kraju Kłajpedzkiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Sejm Kraju Kłajpedzkiego (lit. Klaipėdos krašto seimelis, niem. Memmeler Landtag) - organ ustawodawczy kraju kłajpedzkiego utworzony na mocy konwencji kłajpedzkiej z 1924 roku, istniejący do aneksji okręgu przez III Rzeszę w marcu 1939 roku.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Sejm został powołany na mocy konwencji z 1924 roku zawartej między Litwą a mocarstwami zachodnimi.

Do jego kompetencji należały następujące dziedziny:

  • rolnictwo i leśnictwo
  • sprawy cywilne i karne
  • przemysł i handel

W skład sejmiku wchodziło 29 posłów. Ogółem wybory do landtagu przeprowadzano sześciokrotnie: w latach 1925, 1927, 1930, 1932, 1935 i 1938. Kadencja sejmu wynosiła 3 lata, przed jej upływem mógł go rozwiązać powoływany przez prezydenta gubernator kraju kłajpedzkiego.

Przewodniczący sejmiku[edytuj | edytuj kod]

Partie polityczne[edytuj | edytuj kod]

W sejmiku były obecne dwie główne partie niemieckie: rolnicza (Landwirtschaftspartei, lit. Žemės ūkio partija) oraz narodowa (Volkspartei, lit. Tautos partija), które reprezentowały interesy dwóch głównych warstw mieszkańców kraiku kłajpedzkiego: chłopów i mieszczan/robotników.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Łossowski Piotr, Kłajpeda kontra Memmel. Problem Kłajpedy w latach 1918-1939-1945, Wydawnictwo NERITON, ss. 237, ISBN 83-7543-005-9, Warszawa 2007