Sekstus Juliusz Sewerus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Sekstus Juliusz Sewerus, Gnaeus Minicius Faustinus Sextus Iulius Severus, utalentowany Rzymski generał żyjący w II wieku.

Juliusz Sewerus służył jako namiestnik Mezji, potem został mianowany namiestnikiem Brytanii ok. 131

W 133 został sprowadzony do Judei przez Hadriana by stłumić rewoltę Szymona Bar-Kochby.

p • d • e Rzymscy namiestnicy Judei (6 n.e.–135 n.e.)

prefekci (6–41):	Koponiusz • Marek Ambibulus • Anniusz Rufus • Waleriusz Gratus • Poncjusz Piłat • Marcellus • Marullus

prokuratorzy (44–70):	Kuspiusz Fadus • Tyberiusz Juliusz Aleksander • Wentydiusz Kumanus • Antoniusz Feliks • Porcjusz Festus • Albin Lucjusz • Gesjusz Florus • Antoniusz Julianus

legaci (70–135):	Terencjusz Rufus • Wettulenus Cerialis • Lucyliusz Bassus • Flawiusz Silwa • Salvidenus • Pompeius Longinus • Hermetidius Campanus • Attykus • Kwadratus Bassus • Pompejusz Falco • Tiberianus • Luzjusz Kwietus • Cossonius Gallus • Tinejusz Rufus • Juliusz Sewerus

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Sekstus_Juliusz_Sewerus&oldid=35418621”