Seksualny nieżyt nosa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Seksualny nieżyt nosa (ang. honeymoon rhinitis) – niealergiczna forma nieżytu nosa związana z aktywnością seksualną. U chorych występuje blokada nosa z produkcją surowiczej wydzieliny.

Objawy[edytuj | edytuj kod]

Objawy nieżytu pojawiają się najczęściej tuż po zakończeniu stosunku płciowego i trwają 5 do 15 minut. U osób z sezonowym katarem, nieżyt na tle seksualnym występuje wyłącznie w okresie zwiększonej wrażliwości śluzówki nosa. Zauważono, że ta forma nieżytu pojawia się dość często podczas pierwszego stosunku płciowego (3 pacjentów na 23, co stanowi ~ 13%)[1].

Kilkakrotnie objawy wystąpiły także kilka godzin po współżyciu, co mogłoby sugerować odpowiedź typu późnego[1].

Leczenie[edytuj | edytuj kod]

W pojedynczych przypadkach zauważono pozytywny wpływ donosowych preparatów beklametazonu, zaś cromolyn okazał się nieefektywny. Należy jednak podkreślić, że zgodnie z zasadami EBM wiarygodność wniosków powstałych z obserwacji serii przypadków jest niższa od jakichkolwiek badań klinicznych z grupą kontrolną[2].

Rozpoznanie[edytuj | edytuj kod]

Rozpoznanie choroby jest utrudnione ze względu na krępujące dla niektórych pacjentów okoliczności występowania objawów.

Patomechanizm[edytuj | edytuj kod]

Etiopatologia seksualnego nieżytu nosa nie jest do końca jasna. Chorzy cierpiący na tę przypadłość dobrze tolerują wysiłek fizyczny (nie mają nieżytu po wejściu na drugie piętro). Nie wykryto swoistych przeciwciał przeciwko alergenom zawartym w spermie oraz lateksie prezerwatywy. Zasugerowano, że przyczyną choroby może być nieprawidłowa odpowiedź komórek nosa na stymulację przez autonomiczny układ nerwowy. W śluzówce nosa nie występuje zwiększona ilość eozynofilów.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Monteseirin J., Camacho MJ., Bonilla I., Sánchez-Hernández C., Hernández M., Conde J.. Honeymoon rhinitis. „Allergy”. 4 (56), s. 353–4, kwiecień 2001. PMID 11284809. 
  2. Piotr Gajewski, Roman Jaeschke, Jan Brożek: Podstawy EBM czyli Medycyny opartej na danych naukowych : dla lekarzy i studentów medycyny. Kraków: Medycyna Praktyczna, 2008, s. 72. ISBN 978-83-7430-167-1.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Monteseirin J., Camacho MJ., Bonilla I., Sánchez-Hernández C., Hernández M., Conde J. Honeymoon rhinitis.. „Allergy”. 4 (56), s. 353–4, kwiecień 2001. PMID 11284809. 

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.