Sekwencja Boumy
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Sekwencja Boumy – następstwo pięciu rodzajów warstwowania i typu osadu występujące w ławicy skalnej utworzonej przez prąd zawiesinowy. Powszechna struktura we fliszu.
Idąc od spągu ławicy wyróżnia się w sekwencji Boumy następujące człony sekwencji:
- A – uziarnienie frakcjonalne
- B – laminacja pozioma
- C – laminacja przekątna, czasem warstwowanie konwolutne
- D – laminacja pozioma
- E – mułowiec pozbawiony struktur
Pełna sekwencja Boumy oznaczana jest symbolem Tabcde. Często występuje niepełna sekwencja, złożona tylko z niektórych członów. Sekwencja Boumy jest efektem osadzania się osadów w czasie stopniowego wyhamowywania prądu zawiesinowego i zmniejszającej się siły tegoż. Termin wprowadził Arnold Bouma w 1962.
[edytuj] Bibliografia
- Bouma, Arnold H., 1962, Sedimentology of some Flysch deposits;: A graphic approach to facies interpretation, Elsevier, 168 pp.
- Schlumberger Oilfield Glossary
- Gradziński R., Kostecka A., Radomski A. i Unrug R. Zarys sedymentologii. Wydawnictwa Geologiczne. Warszawa, 1986. ISBN 83-220-0275-0.
