Selaginella apoda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Selaginella apoda
Selaginella apoda OB10.jpg
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Gromada widłaki
Klad rośliny naczyniowe
Klasa widłaki różnozarodnikowe
Rząd widliczkowce
Rodzina widliczkowate
Rodzaj widliczka
Nazwa systematyczna
Selaginella apoda (L.) Spring[1]
Fl. Bras. 1(2): 119 119 1840
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Selaginella apoda Kraków.JPG

Selaginella apodagatunek roślin z rodziny widliczkowatych (Selaginellaceae). Na naturalnych stanowiskach rośnie w południowych stanach USA i w Meksyku[2]. Jest uprawiana w wielu krajach świata jako roślina ozdobna[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Niewielka roślina osiągająca wysokość około 8 cm[3]. Składa się z żywozielonego, dychotonomicznie rozgałęziającego się pędu i drobnych, jajowatych lub lancetowatych, ostro zakończonych i również żywozielonych listków[2].

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

W naturalnym swoim środowisku Selaginella apoda rośnie na bagnach, wilgotnych pastwiskach, na łąkach, w rowach i w świetlistych lasach, na glebie o odczynie obojętnym lub lekko kwaśnym[3]. Wodę pobiera za pomocą bezzieleniowych języczków wyrastających u nasady listków. Rozmnaża się przez zarodniki powstające na listkach[4]. Występuje razem z gatunkami Selaginella eclipes i Selaginella ludoviciana i tworzy z nimi mieszańce[2].

Uprawa[edytuj | edytuj kod]

Zastosowanie
W Polsce ze względu na klimat może być uprawiana tylko jako roślina pokojowa lub w szklarniach. Szczególnie dobrze nadaje się do ampli, miniszklarni i naczyń szklanych. Może też być uprawiana w dużych donicach jako roślina okrywowa pod większymi roslinami[3]. Przy zapewnieniu jej odpowiednich warunków jest rośliną długowieczną[4]
Wymagania
Jest trudna w uprawie, gdyż wymaga stałej i dużej wilgotności. Ziemia w doniczce musi być stale wilgotna, a roślinę należy codziennie spryskiwać kilka razy wodą. Nawet krótkotrwałe przesuszenie powoduje zasychanie i obumieranie pędów, które po podlaniu już nie odzyskują turgoru. Najlepiej rośnie przy świetle rozproszonym; bezpośrednie oświetlenie słoneczne jej szkodzi, ale w zbyt ciemnym pomieszczeniu też rośnie źle. Optymalna temperatura to 21-25 °C. Jako podłoże najlepsza jest żyzna, próchniczna ziemia z drenażem na dnie doniczki. Dobrze rośnie w szklanych balonach oraz oknach kwiatowych[4].
Pielęgnacja
Sadzić należy w płytkiej doniczce, gdyż roślina zakorzenia się bardzo płytko. Nie wymaga przesadzania. W pierwszym roku po posadzeniu nie nawozi się, później nawozi się 4-6 razy w roku rozcieńczonymi nawozami wieloskładnikowymi (dawką o połowę słabszą od zalecanej). Konieczne regularne podlewanie miękką wodą i skrapianie rośliny wodą[4].
Rozmnażanie
Wiosną i latem przez podział rozrośniętych okazów[3].

Synonimy[edytuj | edytuj kod]

  • Diplostachyum apodum (L.) P. Beauv.
  • Lycopodioides apoda (L.) Kuntze
  • Lycopodium albidulum Sw.
  • Lycopodium apodum L.
  • Selaginella albidula (Sw.) Spring

(na podstawie The Plant List[1]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 The Plant List. [dostęp 2012-06-11].
  2. 2,0 2,1 2,2 Flora of Notrh America. Selaginella apoda. [dostęp 2012-06-11].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Angelika Throll: 650 roślin pokojowych. Warszawa: 2008. ISBN 978- 83-258-0031-4.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Jarosław Rak: Pielęgnowanie roślin pokojowych. Cz. II. Edward Kawecki (zdjęcia). Warszawa: MULTICO Oficyna Wyd., 1998. ISBN 83-7073-089-2.