Selery węzłobaldachowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Selery węzłobaldachowe
Helosciadium nodiflorum2.jpg
Systematyka Reveala
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Podkrólestwo naczyniowe
Nadgromada nasienne
Gromada okrytonasienne
Klasa Rosopsida
Rząd araliowce
Rodzina selerowate
Rodzaj selery
Gatunek seler węzłobaldachowy
Nazwa systematyczna
Apium nodiflorum (L.) Lag.
Synonimy
Helosciadium nodiflorum (L.) W. D. J. Koch
Status ochronny
Kategoria zagrożenia w Polsce (CzK)
EX EW CR EN VU LR

Kategoria: krytycznie zagrożony
Galeria zdjęć i grafik w Wikimedia Commons Galeria zdjęć i grafik w Wikimedia Commons

Selery węzłobaldachowe (seler węzłobaldachowy, selery węzłokwiatowe, pęczyna węzłobaldachowa) Apium nodiflorum (L.) Lag. – gatunek roślin należący do rodziny selerowatych. Występuje w Europie i Afryce wokół Morza Śródziemnego, w Europie zachodniej, południowo-zachodniej Azji i Ameryce. W Polsce jest krytycznie rzadki, znane jest jedno tylko jego stanowisko (Królów w województwie lubuskim).

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
Dołem pokładająca się, górą wzniesiona, rozgałęziona, o wysokości do 90 cm. W węzłach zakorzenia się.
Liście
Ulistnienie skrętoległe. Liście pojedynczo-pierzasto złożone o siedzących, jajowatych lub lancetowatych odcinkach z karbowanymi brzegami.
Kwiaty
Zebrane w baldach złożony składający się z kilku baldaszków. Mają 5 - 7 błoniasto obrzeżonych pokrywek. Baldach jest prawie siedzący z 1 lub 2 pokrywami. Kwiaty drobne, o białych płatkach korony i zielonym kielichu z niewyraźnymi ząbkami.
Owoc
Żeberkowane, kuliste lub elipsoidalne niełupki.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Hydrofit, hemikryptofit. Kwitnie od czerwca do września. W jedynym miejscu swojego występowania w Polsce rośnie w rowie odwadniającym, wśród niskiego szuwaru, na powierzchni kilkunastu m². Liczba chromosomów 2n=22.

Zagrożenia i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Gatunek objęty w Polsce od 2004 r. ochroną ścisłą. Jedyne jego stanowisko w Polsce zagrożone może być potencjalnie zarośnięciem przez roślinność łąkową, lub zmianą stosunków wodnych.

Kategorie zagrożenia gatunku:

Przypisy

  1. Red list of plants and fungi in Poland. Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Zbigniew Mirek, Kazimierz Zarzycki, Władysław Wojewoda, Zbigniew Szeląg (red.). Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera, Polska Akademia Nauk, 2006. ISBN 83-89648-38-5.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  2. Halina Piękoś-Mirkowa, Zbigniew Mirek: Rośliny chronione. Warszawa: Multico Oficyna Wyd., 2006. ISBN 978-83-7073-444-2.