Selewinka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Selewinka
Selevinia betpakdalaensis[1]
Belosludov & Bazhanov, 1939
znaczek pocztowy z Kazachstanu przedstawiający selewinkę
znaczek pocztowy z Kazachstanu przedstawiający selewinkę
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Nadgromada żuchwowce
Gromada ssaki
Infragromada łożyskowce
Rząd gryzonie
Podrząd wiewiórkokształtne
Rodzina popielicowate
Podrodzina Leithiinae
Rodzaj Selevinia
Belosludov & Bazhanov, 1939
Gatunek selewinka
Synonimy
  • Selevinia paradoxa Argyropulo & Vinogradov, 1939[2][3]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status none DD.svg
brak danych
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Selewinka[4][5] (Selevinia betpakdalaensis) – słabo poznany gatunek gryzonia z rodziny popielicowatych, jedyny przedstawiciel rodzaju Selevinia[2]. W przeszłości był klasyfikowany w odrębnej, monotypowej rodzinie selewinkowatych (Selemniidae)[4].

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Selewinka z wyglądu przypomina mysz. Długość ciała (tułów z głową) do 10 cm, a ogona do 7 cm. W części grzbietowej sierść jest wybarwiona na kolor szary z ciemniejszymi wzorkami, w części brzusznej szara lub biaława. Selewinka ma duże, ruchliwe uszy. Jej zęby mają uproszczoną budowę. Są małe i mają niskie korony[4].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Jest gatunkiem endemicznym zamieszkującym półpustynie Kazachstanu[4].

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Owadożerna, żywi się szarańczakami pustynnymi. Najbardziej aktywna rano i wieczorem, zapada w sen zimowy[4].

Przypisy

  1. Selevinia betpakdalaensis w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. 2,0 2,1 2,2 Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Selevinia betpakdalaensis. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 31 października 2014]
  3. 3,0 3,1 Selevinia betpakdalaensis. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 Kazimierz Kowalski (redaktor naukowy), Adam Krzanowski, Henryk Kubiak, G. Rzebik-Kowalska, L. Sych: Mały słownik zoologiczny: Ssaki. Wyd. IV. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991. ISBN 83-214-0637-8.
  5. 5,0 5,1 Zygmunt Kraczkiewicz: SSAKI. Wrocław: Polskie Towarzystwo Zoologiczne – Komisja Nazewnictwa Zwierząt Kręgowych, 1968, s. 81, seria: Polskie nazewnictwo zoologiczne.