Senat (Czechy)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy izby wyższej parlamentu Czech. Zobacz też: inne instytucje o podobnej nazwie.
Senat Republiki Czeskiej
Senát Parlamentu České republiky
Herb Senat Republiki CzeskiejSenát Parlamentu České republiky
Państwo  Czechy
Rodzaj izba wyższa
Rok założenia 1992
Kierownictwo
Przewodniczący Milan Štěch
Wiceprzewodniczący Alena Gajdůšková
Alena Palečková
Petr Pithart
Zdeněk Škromach
Struktura
Struktura Senat Republiki CzeskiejSenát Parlamentu České republiky
Liczba członków 81
Stowarzyszenia polityczne ČSSD (41)
ODS (25)
KDU-ČSL (5)
TOP 09 (3)
STAN (3)
KSČM (2)
Severočeši.cz (2)
SOS (1)
Ordynacja ordynacja większościowa
Ostatnie wybory 15–16.10.2010
22–23.10.2010
Siedziba
Siedziba Senat Republiki CzeskiejSenát Parlamentu České republiky
Strona internetowa
Czechy
Godło Czech
Ten artykuł jest częścią serii:
Ustrój i polityka
Czech
Portal Portal Czechy

Senat (czes. Senát Parlamentu České republiky) - izba wyższa czeskiego parlamentu. Tworzy go 81 przedstawicieli wybieranych w wyborach powszechnych, systemem większościowym. Kadencja trwa sześć lat, jednak co dwa lata następuje wymiana 1/3 posłów. Przewodniczącym Senatu jest Milan Štěch z ČSSD.

Siedziba[edytuj | edytuj kod]

Siedziba czeskiego Senatu mieści się w Pałacu Wallensteina w Pradze, znajdującego się w pobliżu Pałacu Kolovrata i Pałacu Książęcego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W historii Czech izba wyższa parlamentu po raz pierwszy pojawiła się w czasach istnienia I Republiki Czechosłowackiej. Został ustanowiony 29 stycznia 1920 r. i nawiązywać miał do tradycji ustrojowej takich państw jak Austro-Węgry, Francja czy Stany Zjednoczone. Liczył on 150 członków, którzy mieli być wybierani na 8-letnią kadencję spośród kandydatów, którzy ukończyli 45. rok życia. Pierwsze wybory miały miejsce w maju tego samego roku. Po zakończeniu II wojny światowej Senat został zlikwidowany.

Przywrócono go 16 grudnia 1992 r. w niepodległej Republice Czeskiej na mocy nowej konstytucji. Po rozwiązaniu Czechosłowacji tworzyli go czescy byli członkowie Zgromadzenia Federalnego Czechosłowacji. Pierwsze wybory do drugiej izby czeskiego parlamentu odbyły się w 1996 r.

Struktura[edytuj | edytuj kod]

Senatorowie pracują w komisjach. Na czele izby stoi przewodniczący, który zajmuje drugie miejsce w państwie po prezydencie[1]. Zastępuje go I wiceprzewodniczący oraz czterech wiceprzewodniczących, którzy tworzą Prezydium Senatu.

Wybory[edytuj | edytuj kod]

Senatorowie wybierani są w wyborach większościowych w 81 okręgach jednomandatowych zwykłą większością głosów. Kandydaci na senatorów muszą mieć ukończone 40 lat. Nie muszą przynależeć do partii politycznych, ale aby kandydować muszą uzyskać 1000 podpisów pełnoletnich obywateli popierających ich start w wyborach oraz zapłacić kaucję w wysokości 20 tys. koron czeskich.

Kadencja Senatu wynosi 6 lat, przy czym co dwa lata odnawiana jest 1/3 składu. W pierwszych wyborach wybierani są senatorowie z okręgów 1, 4, 7, ... 79, dwa lata później z kolejnych okręgów: 3, 6, 9, ... 81, a następnie pozostali.

Członkowie[edytuj | edytuj kod]

Po ostatnich wyborach z 15/16 października i 22/23 października 2010 roku, w skład senatu wchodzą przedstawiciele następujących ugrupowań:

Przewodniczący Senatu[edytuj | edytuj kod]

L.p. Imię i nazwisko Lata Partia
1 Jaroslav Musial 18 grudnia 1996 - 18 grudnia 1996 ČSSD
2 Petr Pithart 18 grudnia 1996 - 16 grudnia 1998 KDU-ČSL
3 Libuše Benešová 16 grudnia 1998 - 23 listopada 2000 ODS
4 Ivan Havlíček 24 listopada 2000 - 19 grudnia 2000 ČSSD
5 Petr Pithart 19 grudnia 2000 - 15 grudnia 2004 KDU-ČSL
6 Přemysl Sobotka 15 grudnia 2004 - 13 listopada 2010 ODS
7 Milan Štěch od 24 listopada 2010 ČSSD

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bankowicz M., Systemy władzy państwowej Czechosłowacji i Czech : studium instytucjonalno-polityczne, PiT, Kraków 1998.
  • Systemy polityczne państw Europy Środkowej i Wschodniej, pod red. Marka Barańskiego, Wydawnictwo UŚ, Katowice 2004.
  • Skotnicki K., System konstytucyjny Czech, Wydawnictwo Sejmowe, Warszawa 2000.
  • Tomaszewski J., Czechy i Słowacja, wyd. Trio, Warszawa 2003.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Na mapach: 50°05′24,12″N 14°24′19,40″E/50,090033 14,405389