Senonowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Senonowie - historyczne plemię celtyckie, które zasiedlało okolice dzisiejszych miast: Sens, Auxerre i Melun w górnym biegu Sekwany. Część członków tego plemienia około 400 roku p.n.e. przeszła Alpy i osiedliła się na wybrzeżu Adriatyku, pomiędzy Ankoną a Ariminum[1], gdzie założyli miasto Sena.

Z plemienia Senonów wywodził się Brennus, który w roku 387 p.n.e. (niektórzy historycy rzymscy twierdzili, że było to w roku 390 p.n.e.[2]) zadał klęskę wojskom rzymskim nad Alią i zdobył Rzym. Rzymianie opuścili miasto, broniła się tylko nieliczna załoga Kapitolu. Celtowie oblegali wzgórze przez siedem miesięcy i w pewnym momencie omal go nie zdobyli wspinając się na niebronione urwisko, ale obrońców ostrzegły gęsi kapitolińskie - święte ptaki bogini Junony[2]. Rzymian pokonał w końcu głód i zdecydowali się zapłacić ogromny okup. Dopiero w następnym roku pokonał Celtów Marek Furiusz Kamillus.

W roku 285 p.n.e. Senonowie zaatakowali etruskie miasto Arecjum, które zwróciło się do Rzymu o pomoc. Przed rozpoczęciem działań zbrojnych Rzymianie chcieli spróbować układów. Senonowie jednak zamordowali posłów[3]. Wybuchła więc wojna. W roku 283 p.n.e. Maniusz Kuriusz Dentatus[1] spustoszył kraj Senonów, a ich samych całkowicie zniszczył[4].

Senonowie byli jednym z wielu plemion celtyckich, które w tym czasie próbowały osiedlić się w Italii i Etrurii.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 A.Krawczuk, s.80.
  2. 2,0 2,1 A.Krawczuk, s.53.
  3. D.Gazda, s.55, podaje nieco inną wersję wydarzeń.
  4. Appian, Wojny samnickie 6.1-4.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Daniel Gazda: Armie świata antycznego: Republika Rzymska i Kartagińczycy. Warszawa: Dom Wydawniczy Bellona, 2006. ISBN 83-11-10355-0.
  • Aleksander Krawczuk: Kronika starożytnego Rzymu. Warszawa: Iskry, 1994. ISBN 83-207-1432-X.