Sensemaking
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Sensemaking – termin stworzony w 1969 roku przez Karla Weicka, profesora University Michigan w Ann Arbor, dla określenia procesu, w wyniku którego aktorzy społeczni nadają sens otaczającej ich rzeczywistości. Chcąc dostrzec porządek wokół siebie, tworzą abstrakcyjne modele, a następnie się z nimi utożsamiają, biorąc je za rzeczywistość.
Zobacz też [edytuj]
Bibliografia [edytuj]
|
|
Niektóre informacje zawarte w tej części artykułu wymagają weryfikacji. Do weryfikacji: Literatura podmiotu? przedmiotu? częściowa kopia z enwiki? czy źródło treści artykułu? |
- Karl Weick: The Social Psychology of Organizing. Wyd. 2. McGraw Hill, 1979. ISBN 0075548089.
- Karl Weick: Sensemaking in Organizations. Sage, 1995.