Septet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Septet (z łac. septem – siedem: ang. septet, franc. septuor, niem. Septett, wł. settimino) – utwór na 7 głosów lub instrumentów solowych; także 7-osobowy zespół muzyczny.

Nazwa septet (na wzór tria, kwartetu, kwintetu) używana jest od chwili powstania 7-częściowego Septetu Es-dur op.20 (1799/1800) na skrzypce, altówkę, wiolonczelę, kontrabas, klarnet, róg i fagot Ludwiga van Beethovena. Skład tej „zminiaturyzowanej orkiestry” oraz wieloodcinkową formę wielokrotnie naśladowano w XIX wieku, a nawet w XX wieku.

Najbardziej znane septety:

W XIX w. popularnością cieszył się septet będący przeniesieniem na kameralną obsadę koncertu fortepianowego. Takie właśnie są septety:

Specyficzna jest obsada Septetu wojskowego (Septet militaire C-dur op. 114), J. N. Hummla, gdyż koncertuje w nim fortepian i trąbka; na tej obsadzie wzorował się Camille Saint-Saëns komponując Septet Es-dur (op.65).

Septety wokalne spotykane są w operach, na ogół jako część rozbudowanego finału, tak jak to ma miejsce w drugim akcie Wesela Figara W. A. Mozarta, lub w Hugenotach G. Meyerbeera.