Serduszka okazałe
| Serduszka okazałe | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | Euphyllophyta |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Rząd | jaskrowce |
| Rodzina | makowate |
| Rodzaj | Lamprocapnos |
| Gatunek | serduszka okazałe |
| Nazwa systematyczna | |
| Lamprocapnos spectabilis (L.) Fukuhara Pl. Syst. Evol. 206: 415 1997[2] |
|
| Synonimy | |
|
Dicentra spectabilis Lem. |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Serduszka okazałe (Lamprocapnos spectabilis) – gatunek byliny należący do rodziny makowatych. Przez długi czas zaliczany był do rodzaju serduszka (Dicentra) i stąd wynika utrwalona nazwa polska. Od 1997 roku gatunek wyodrębniany jest w osobny, monotypowy rodzaj Lamprocapnos[2][3]. W stanie naturalnym występuje w Chinach i Korei[3]. Poza tym szeroko rozpowszechniony jest w uprawie, także sadzony jest w Polsce.
Inne nazwy: serduszka okazała, ładniczka okazała, serce Jasia[4].
Spis treści |
[edytuj] Morfologia
- Pokrój
- Rośliny mają wysokość 80–100 cm, są silnie rozgałęzione.
- Liście
- Długoogonkowe liście są potrójnie pierzasto-dzielne, złożone z drobnych szarozielonych listków. Po przekwitnięciu rośliny zanikają.
- Kwiaty
- Są zebrane w jednostronne, zwisające grono lub w kłos. Kwiaty złożone z 2-działkowego, odpadającego kielicha, 4 płatków korony, 1 słupka i 2 trójdzielnych pręcików. Dwa zewnętrzne płatki są półsercowate, różowoczerwone do czerwonych, zaś dwa wewnętrzne małe i białe. Spomiędzy różowych rozdętych płatków wyrastają dwa białe, sprawiające wrażenie wypływającej z serca kropli.
- Korzenie
- Grube, mięsiste, lecz kruche.
[edytuj] Biologia
Bylina. Kwitnie od maja do czerwca. Roślina lekko trująca. Cała roślina (a szczególnie korzenie) zawiera trujące substancje. Objawami zatrucia mogą być mdłości, wymioty i biegunka, jak dotąd nie opisano jednak przypadków zatruć[5].
[edytuj] Zmienność
W ostatnich latach XX wieku bardzo dużą popularnością cieszyła się odmiana 'Alba' o bardzo jasnych, prawie białych kwiatach. W 1997 roku w Anglii wyhodowano odmianę 'Gold Heart' o różowych kwiatach i pędach początkowo także przebarwionych na różowo, a następnie w ciągu lata barwiących się na żółtozielono.
[edytuj] Zastosowanie
Roślina ozdobna. Serduszkę stosuje się do nasadzeń grupowych na trawnikach lub na rabatach. Można je także sadzić jako soliter na trawnikach. Są także cenionym kwiatem ciętym, także w uprawie przyspieszonej pod osłonami na kwitnienie od marca.
[edytuj] Uprawa
- Historia. Do uprawy ogrodowej roślinę wprowadzono w XIX w. Dawniej często spotykane w ogrodach wiejskich[4].
- Wymagania. Nie jest bardzo wymagająca w stosunku do podłoża, choć najlepiej rośnie na glebach przepuszczalnych, próchniczno-gliniastych na stanowiskach półcienistych.
- Rozmnażanie. Rośliny rozmnaża się przez wysiew nasion jesienią lub zimą, ponieważ wymagają okresu chłodu do pełnego rozwoju. Można także rozmnażać z sadzonek korzeniowych sporządzanych od grudnia do maja. Najmniej wydajną metodą jest podział roślin przeprowadzany wczesną wiosną.
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-06-02].
- ↑ 2,0 2,1 Lamprocapnos spectabilis (ang.). W: The Plant List [on-line]. Kew Gardens. [dostęp 2011-09-21].
- ↑ 3,0 3,1 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-01-25].
- ↑ 4,0 4,1 Alicja Szweykowska, Jerzy Szweykowski: Słownik botaniczny. Wyd. II, zmienione i uzupełnione. Warszawa: Wiedza Powszechna, 2003, s. 813-814. ISBN 83-214-1305-6.
- ↑ Burkhard Bohne, Peter Dietze: Rośliny trujące: 170 gatunków roślin ozdobnych i dziko rosnących. Warszawa: Bellona, Spółka Akcyjna, 2008. ISBN 978-83-11-11088-5.
[edytuj] Bibliografia
- Stanisława Szczepaniak, Anna Lisiecka: Byliny ozdobne. Poznań: Wydawnictwo AR Poznań, im. A. Cieszkowskiego, 2006. ISBN 83-7160-401-7.
- Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.
