Sergej Staniszew
| Sergej Staniszew | |
| Data i miejsce urodzenia | 5 maja 1966 Chersoń, Ukraina |
| Premier Bułgarii | |
| Przynależność polityczna | Bułgarska Partia Socjalistyczna |
| Okres urzędowania | od 17 sierpnia 2005 do 27 lipca 2009 |
| Poprzednik | Symeon Sakskoburggotski |
| Następca | Bojko Borisow |
| Przewodniczący BPS | |
| Okres urzędowania | od 15 grudnia 2001 |
| Poprzednik | Georgi Pyrwanow |
Sergej Dimityriewicz Staniszew (bułg. Сергей Станишев, ur. 5 maja 1966 w Chersoniu, Ukraina) – bułgarski polityk, dziennikarz i historyk, przewodniczący Bułgarskiej Partii Socjalistycznej, od 17 sierpnia 2005 do 27 lipca 2009 roku premier Bułgarii.
Biografia [edytuj]
Jest absolwentem Uniwersytetu Moskiewskiego im. W. Łomonosowa. Temat jego pracy magisterskiej brzmiał: "Rola munduru w kształtowaniu walecznego ducha żołnierzy Armii Czerwonej". Do 1996 roku był obywatelem wyłącznie rosyjskim.[1]
W latach 1994-1995 pracował jako dziennikarz. Później był głównym ekspertem w wydziale polityki zagranicznej i współpracy międzynarodowej Bułgarskiej Partii Socjalistycznej. W maju 2001 został wybrany na członka zarządu tej partii, a w czerwcu tego samego roku – posłem z ramienia Koalicji na rzecz Bułgarii, w skład której wchodzi BPP.
W grudniu 2001 Staniszew został przewodniczącym BPS.
W wyborach parlamentarnych w 2005 roku jego partia zdobyła 31% głosów. Po ogłoszeniu wyników – 25 czerwca – zadeklarował, że w nowym gabinecie nie znajdzie się miejsce dla przedstawicieli Narodowego Ruchu Symeona Drugiego, który rządził w latach 2001-2005. Jednak, kiedy 27 lipca jego propozycja gabinetu została odrzucona głosami właśnie liberałów, rozpoczęły się pierwsze próby zawiązania Wielkiej Koalicji. Ostatecznie, 16 sierpnia, 39-letni Staniszew ogłosił nowy skład rządu, w którym zasiedli ministrowie trzech największych partii w Bułgarskim Zgromadzeniu Narodowym (oprócz BSP i NRnrSiP – Ruchu na rzecz Praw i Wolności).
Staniszew był trzecim w historii Bułgarii premierem, który przetrwał na swoim stanowisku pełną, czteroletnią kadencję. Jednak jego gabinet, mimo iż to za jego rządów Bułgaria weszła do Unii Europejskiej, oskarżany był o brak skuteczności w walce z korupcją, marnotrawienie funduszy unijnych oraz o podpisanie umowy o całkowitym uzależnieniu się od dostaw gazu z Rosji. Ponadto krytycy Staniszewa przywoływali kilka afer, w które zaangażowani byli członkowie jego rządu: naciski ministra skarbu Rumena Owczarowa na prokuratorów w celu znalezienia kompromitujących dokumentów na Christo Laczewa, dyrektora Bulgartabacu, jednych z największych w Europie Środkowej (państwowych) zakładów produkujących papierosy; oraz sprawę ministra spraw wewnętrznych Rumena Petkowa, który spotykał się z kryminalistami oraz nakazał zakładanie nielegalnych podsłuchów dziennikarzom i przeciwnikom politycznym. Po ostrej krytyce opozycji, a także przedstawicieli Unii Europejskiej, obaj politycy zostali usunięci z gabinetu.
Brak efektywności działań rządu w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości, kryzys gospodarczy oraz fatalny wizerunek Bułgarii w UE przełożyły się na wynik BPS w wyborach parlamentarnych w 2009 roku. Socjaliści zajęli w nich drugie miejsce. Mimo przegranej, Staniszew nie został odwołany ze stanowiska szefa partii.
W listopadzie 2011 został tymczasowo wybrany (do kolejnych wyborów) na przewodniczącego Partii Europejskich Socjalistów.
Przypisy
- ↑ G. Wierzchołowski, "Słudzy gazowego imperium", w: "Gazeta Polska" nr. 30 (23 lipca 2008), s. 10
|
||||||||||||||
|
||||||||||
|
|||||