Sergio Bruni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sergio Bruni
Sergio Bruni - Augusto De Luca photographer.jpg
Augusto De Luca Portret Sergio Bruniego (fotografia, 1995)
Imię i nazwisko = Sergio Bruni
Pseudonim Guglielmo Chianese
Data i miejsce urodzenia 15 września 1921
Villaricca, Włochy
Data i miejsce śmierci 22 czerwca 2003
Rzym
Gatunek pop
Zawód Piosenkarz
Aktywność 1944–2002
Wytwórnia płytowa La voce del padrone, Amico, Dischi Ricordi
Liczba albumów 13
Liczba singli 99
Strona internetowa

Sergio Bruni (ur. jako Guglielmo Chianese 15 września 1921 w Villaricca, Włochy, zm. 22 czerwca 2003 roku w Rzymie) – włoski piosenkarz.

Razem z takimi piosenkarzami jak: Roberto Murolo, Renato Carosone i Aurelio Fierro należał do najwybitniejszych interpretatorów piosenki neapolitańskiej. Dwukrotny zwycięzca Festiwalu Piosenki Neapolitańskiej (1962 i 1966).

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Sergio Bruni był typowym przedstawicielem neapolitańskiej tradycji pieśniarskiej odznaczającej się przeciągłym, dramatycznym śpiewem i charakterystycznym akcentowaniem słów. Karierę piosenkarską rozpoczął 14 maja 1944 w Teatro Reale di Napoli; w roku następnym, 21 października, wygrał konkurs w kategorii: nowe głosy, organizowany przez telewizję RAI, utwierdzając następnie swoją pozycję "śpiewaka radiowego" występami z orkiestrą Radio Napoli, kierowaną przez Gino Campese.

W 1948, pod nowym dyrygentem Giuseppe Anepeta, osiągnął dalsze sukcesy dzięki mikrofonom radiowym a jego popularność wzrosła jeszcze bardziej kiedy w 1950 wziął udział w Festiwalu w Piedigrotta (dzielnica Neapolu) śpiewając piosenkę Surriento d'e nnammurate. Festiwal w Piedigrotta przekształcił się w 1952 roku w Festiwal Piosenki Neapolitańskiej. Sergio Bruni od początku uczestniczył w jego kolejnych edycjach. Jego największe przeboje z lat 50. to m.in.: Piscaturella, Malafemmena, Margellina, A Luciana, 'O ritratto 'e Nanninella.

Sergio Bruni uczestniczył też w kilku Festiwalach w San Remo, gdzie najpierw zaznaczył swą obecność szlagierem Il mare (1960), a następnie osiągnął życiowy sukces w 1962 roku kiedy to zajął drugie i trzecie miejsce z piosenkami: Tango italiano i Gondolì gondolà.

Sergio Bruni zwyciężył dwukrotnie w Festiwalu Piosenki Neapolitańskiej: w 1962 piosenką Marechiaro, marechiaro! i w 1966 piosenką Bella. To był szczyt popularności artysty.

Później, gdy jego sława przygasła, Sergio Bruni poświęcił się wykonywaniu klasycznej pieśni neapolitańskiej współpracując z poetą Salvatore Palomba. Owocem tej współpracy jest m.in. album Levate a' maschera Pulecinella (1975), który stał się w roku następnym kanwą do sztuki telewizyjnej i teatralnej.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]