Sergiusz Paweł

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Sergiusz Paweł – namiestnik Cypru w jako prokonsul czasie pierwszej podróży misyjnej św. Pawła Apostoła.

Według Nowego Testamentu (Dz 13, 4-12) apostoł Paweł (wtedy jeszcze nazywany imieniem Szaweł) przybył razem z Barnabą na Cypr z Seleucji, portu Antiochii u ujścia Orontesu. W Pafos na zachodzie wyspy spotkali Bar-Jezusa, żydowskiego maga z otoczenia Sergiusza Pawła. Prokonsul, który jest określany jako "człowiek roztropny" (Dz 13, 7), wezwał Barnabę i Pawła by posłuchać ich nauk. Po tym jak Bar-Jezus stracił na jakiś czas wzrok po zapowiedzi Pawła, Sergiusz Paweł uwierzył w nauki głoszone przez Pawła i Barnabę[1].

Prokonsul Cypru mógł zostać mianowany przez senat, ponieważ Cypr od 22 p.n.e. był prowincją senatorską. Spotkanie Sergiusza Pawła z apostołem Pawłem datowane jest na ok. 45 n.e.[2][3] Identyfikacja Sergiusza Pawła jest przedmiotem wieloletnich dyskusji bez jednoznacznych rozstrzygnięć. Odnaleziono trzy inskrypcje, które są rozważane w ustaleniu kiedy miało miejsce spotkanie i o którego Sergiusza Pawła chodzi w relacji z Dziejów Apostolskich. Jedna inskrypcja z Soloi na północnym wybrzeżu Cypru podaje: gdy prokonsulem był Paweł[4] pochodzi z czasów Klaudiusza. Na podstawie innej inskrypcji znalezionej w Rzymie bywa on identyfikowany z Lucjuszem Sergiuszem Paullusem, który za czasów Klaudiusza był jednym z pięciu kuratorów brzegów Tybru (curator riparum et alvei Tiberis) około 42-47 n.e.[5] Inną bardziej prawdopodobną identyfikacją jest utożsamienie z Kwintusem Sergiuszem Paullusem, prokonsulem Cypru przez rok ok. 37-53 n.e. w oparciu o inskrypcję z Kitrei[6][7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dzieje Apostolskie 13, 12: Wtedy prokonsul widząc, co się stało, uwierzył, zdumiony nauką Pańską Biblia Tysiąclecia 1980 ↓, s. 1256.
  2. Życie i działalność św. Pawła [w:] Biblia Tysiąclecia 1980 ↓, s. 1273.
  3. Kapera 2010 ↓, s. 326 Autor, idąc za propozycją D. A. Campbella, uzasadnia datowanie spotkania na 37 n.e. na podstawie interpretacji inskrypcji IGRR III, 935 jako odnoszącej się do czasów cesarza Tyberiusza.
  4. IGRR 1906 ↓ III, 930. Linia 9: ΕΠΙ ΠΑΥΛΟΥ [ΑΝΘΥ]ΠΑΤΟΥ
  5. CIL VI, 31545 = ILS 5926. Reprodukcja inskrypcji na stronie Berlin-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften. [dostęp 2014-02-06].
  6. IGRR 1906 ↓ III, 935. Linie 9-11: ... ΚΛΑΥΔ]ΙΟΥ KAIΣAROΣ ΣEBAΣTOY KAI / [ — ΕΠΙ K]OINTOY ΣEPΓ / [IOY ΠAYΛOY ΑΝΘΥΠΑΤΟΥ —]
  7. Kapera 2010 ↓, s. 319-329.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]