Serhij Bubka

Serhij Bubka
Data i miejsce urodzenia	4 grudnia 1963 Ługańsk
Dyscypliny	lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie Reprezentacja ZSRR Złoto Seul 1988 lekkoatletyka (skok o tyczce) Mistrzostwa świata Reprezentacja ZSRR Złoto Helsinki 1983 skok o tyczce Złoto Rzym 1987 skok o tyczce Złoto Tokio 1991 skok o tyczce Reprezentacja Ukraina Złoto Stuttgart 1993 skok o tyczce Złoto Göteborg 1995 skok o tyczce Złoto Ateny 1997 skok o tyczce Halowe mistrzostwa świata Reprezentacja ZSRR Złoto Paryż 1985 skok o tyczce Złoto Indianapolis 1987 skok o tyczce Złoto Sewilla 1991 skok o tyczce Reprezentacja Ukraina Złoto Barcelona 1995 skok o tyczce Mistrzostwa Europy Reprezentacja ZSRR Złoto Stuttgart 1986 skok o tyczce Halowe mistrzostwa Europy Reprezentacja ZSRR Złoto Pireus 1985 skok o tyczce

Serhij Nazarowicz Bubka, ukr. Сергій Назарович Бубка, ros. Сергей Назарович Бубка, Siergiej Nazarowicz Bubka (ur. 4 grudnia 1963 w Ługańsku) – radziecki i ukraiński tyczkarz, 35-krotny rekordzista świata.

Do niego należy aktualny rekord świata na stadionie wynoszący 6,14 metrów, ustanowiony 31 lipca 1994 w Sestriere we Włoszech, oraz w hali – 6,15 m (Donieck 21 lutego 1993). Reprezentował ZSRR, a po jego rozpadzie w 1991 Ukrainę. Jest bratem Wasyla, który także uprawiał skok o tyczce, oraz ojcem tenisisty Serhija.

Kariera sportowa

Zaczął skakać o tyczce w wieku dziewięciu lat. W 1978, mając 15 lat, przeniósł się do Doniecka ze swoim trenerem, Witalijem Petrowem. Do grona światowych lekkoatletów dołączył w 1983, kiedy wygrał mistrzostwa świata w Helsinkach z wynikiem 5,70 m.

W następnych latach ustanowił nową jakość w skoku o tyczce. Po raz pierwszy pokonał magiczną granicę sześciu metrów 13 lipca 1985 w Paryżu. Jednocześnie stopniowo poprawiał swój rekord. W 1988 osiągnął 6,06 w Nicei we Francji. Coraz częściej zaczynało się mówić o tym, że pokona granicę 6,10 m podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich w Seulu w tym samym roku. Na samych igrzyskach skoczył nieco słabiej, ale wynik 5,90 m zapewnił mu złoty medal.

W ciągu czterech lat pomiędzy 1984 a 1988 podwyższył dotychczasowy rekord świata o 21 centymetrów, na co wielu innych tyczkarzy potrzebowało 12 lat. Jako pierwszy lekkoatleta osiągnął 6,10 m w San Sebastián w Hiszpanii w 1991. Nie zaliczył żadnej wysokości na następnych Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Barcelonie w 1992. Ustanowił aktualny rekord świata w 1994. Zakwalifikował się na Igrzyska w Atlancie, ale kontuzja uniemożliwiła mu start w zawodach. Na igrzyskach olimpijskich w 2000 w Sydney odpadł w eliminacjach. W sumie w ciągu kariery 17-krotnie poprawiał rekord świata na stadionie oraz 18-krotnie w hali. Drugi wynik na stadionie jest o 9 cm, a drugi wynik w hali o 13 cm gorszy od rekordowych osiągnięć Ukraińca.

Oprócz mistrzostwa olimpijskiego był sześciokrotnie mistrzem świata: Helsinki (1983), Rzym (1987), Tokio (1991), Stuttgart (1993), Göteborg (1995) i Ateny (1997). Czterokrotnie zdobywał mistrzostwo świata w hali: Paryż (1985), Indianapolis (1987), Sewilla (1991) i Barcelona (1995). Był również złotym medalistą mistrzostw Europy w 1986 w Stuttgarcie oraz halowych mistrzostw Europy w 1985 w Pireusie.

Trzy lata z rzędu (1984, 1985, 1986) odbierał nagrodę dla najlepszego sportowca Związku Radzieckiego.

Został odznaczony m.in. radzieckim Orderem Lenina i Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy oraz ukraińskim Orderem "Za Zasługi" I, II i III klasy.

Działalność publiczna

W wyborach w 2002 z proprezydenckiej listy Za Jedyną Ukrainę został posłem do Rady Najwyższej. Zasiadał we frakcji Partii Regionów, którą opuścił w 2005. W tym samym roku objął stanowisko prezydenta Narodowego Komitetu Olimpijskiego Ukrainy. Zasiada też we władzach Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego.

Bibliografia

• Nota biograficzna na stronie noc-ukr.org (ukr.)
• Serhij Bubka w bazie IAAF (ang.)
• Profil na stronie sports-reference.com (ang.)

Linki zewnętrzne

• Serhij Bubka – strona prywatna (ang.)