Seria Balmera
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
 |
Ten artykuł od 2012-11 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Seria Balmera – seria linii widmowych powstająca w wyniku emisji fotonów przez elektron w atomie wodoru przechodzący z wyższego orbitalu na orbital 2 (seria L).
Długości fal tej serii to od 364,60 nm do 656,28 nm. Znajdują się one w bliskim nadfiolecie oraz w zakresie światła widzialnego (widoczne są linie – czerwona (Hα), niebiesko-zielona (Hβ) i dwie fioletowe (Hγ i Hδ)).
Seria Balmera i formuła do wyznaczania jej składników została odkryta w wyniku obserwacji widma wodoru przez Johanna Balmera w 1885.
Nazwane serie widmowe w atomie wodoru to, według orbitalu docelowego:
- seria Lymana
- seria Balmera
- seria Paschena
- seria Bracketta
- seria Pfunda
- seria Humphreysa
