Sericornis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sericornis[1]
Gould, 1838[2]
Przedstawiciel rodzaju – dwa solniki białobrewe (S. frontalis)
Przedstawiciel rodzaju – dwa solniki białobrewe (S. frontalis)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina buszówkowate
Podrodzina buszówki
Rodzaj Sericornis
Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Sericornisrodzaj ptaków z rodziny buszówkowatych (Acanthizidae).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Australii, Nowej Gwinei i Tasmanii[7].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 9-15 cm, masa ciała 10-21 g[8].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Nazwa rodzajowa jest połączeniem słów z języka greckiego: σηρικον sērikon – jedwab (σειρες seres – ludzie którzy zbierają jedwab, Chińczycy) oraz ορνις ornis, ορνιθος ornithos – ptak. Solnik białobrewy ma miękkie, jedwabiste upierzenie[9].

Gatunek typowy[edytuj | edytuj kod]

Acanthiza frontalis Vigors & Horsfield

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[10]:

Uwagi

  1. Greckie αηθης aēthēs – nietypowy, dziwny; łacińskie myias – muchołówka.
  2. Greckie νεος neos – nowy; rodzaj Sericornis Gould, 1838, solnik.
  3. Tasmania, Australia; greckie ορνις ornis, ορνιθος ornithos – ptak.
  4. Góry Arfak, Nowa Gwinea; greckie ορνις ornis, ορνιθος ornithos – ptak.
  5. Greckie μεγας megas, μεγαλη megalē – wielki; rodzaj Acanthiza Vigors & Horsfield, 1827, buszówka.

Przypisy

  1. Sericornis, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. J. Gould: A synopsis of the birds of Australia, and the adjacent Islands. Londyn: John Gould, 1838, s. rycina 58. (ang.)
  3. R. B. Sharpe: Catalogue of the Birds in the British Museum. Cz. 4. Londyn: 1879, s. 271. (ang.)
  4. 4,0 4,1 G. M. Mathews. A Reference-List to the Birds of Australia. „Novitates Zoologicae”. 18, s. 353, 1911 (ang.). 
  5. G. M. Mathews: Austral avian record; a scientific journal devoted primarily to the study of the Australian avifauna. Cz. 2. Londyn: Witherby, 1913-1915, s. 61. (ang.)
  6. G. M. Mathews: The Birds of Australia. Cz. 10. Londyn: Witherby, 1922, s. 1. (ang.)
  7. Frank Gill, David Donsker (red.): Bristlebirds, pardalotes & Australasian warblers (ang.). IOC World Bird List: Version 5.1. [dostęp 2015-04-15].
  8. Phil Gregory: Family Acanthizidae (Thornbills). W: Josep del Hoyo, Andrew Elliott, David A. Christie: Handbook of the Birds of the World. Cz. 14: Picathartes to Tits and Chickadees. Barcelona: Lynx Edicions, 2007, s. 581-585, 587. ISBN 84-96553-42-6. (ang.)
  9. J. A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D. A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2014. [dostęp 2015-04-15]. (ang.)
  10. Systematyka i nazwy polskie za: Paweł Mielczarek, Marek Kuziemko: Podrodzina: Acanthizinae Bonaparte, 1854 - buszówki (wersja: 2015-02-15). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2015-04-15].