Serie widmowe wodoru

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Spectral lines of the hydrogen atom.svg

Serie widmowe wodoru – serie linii widmowych powstających w wodorze:

  • powstają w wyniku emisji fotonów (np. w rozgrzanym gazie) – widma emisyjne – jasne prążki w widmie
  • powstają w wyniku absorpcji fotonów (promieniowanie o widmie ciągłym przechodzące przez gaz) – widma absorpcyjne – ciemne prążki na tle widma ciągłego (fotony z widma ciągłego "pasujące" do przejść są absorbowane, a następnie emitowane – w całości lub w postaci serii przejść – we wszystkich kierunkach, a więc ich intensywność w wiązce wzbudzającej maleje).

Ogólny wzór na długość fali fotonu odpowiadającego przejściu pomiędzy dwiema powłokami w atomie wodoru:

\frac{1}{\lambda} = R_{\infin} \left( \frac{1}{n_{1}^{2}} -  \frac{1}{n_{2}^{2}}\right)

gdzie:

R_{\infin} = \frac{2 \pi^{2} m_{e} e^{4}}{h^{3} c}
gdzie:
Linie widmowe wodoru, długość fali w skali logarytmicznej

Serie widmowe w atomie wodoru to, według orbitalu docelowego:

  1. seria Lymana, przejście na orbital n = 1 (inaczej seria K)
  2. seria Balmera, przejście na orbital n = 2 (inaczej seria L)
  3. seria Paschena, przejście na orbital n = 3 (inaczej seria M)
  4. seria Bracketta, przejście na orbital n = 4 (inaczej seria N)
  5. seria Pfunda, przejście na orbital n = 5 (inaczej seria O)
  6. seria Humphreysa, przejście na orbital n = 6 (inaczej seria P)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]