Serwici

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Serwici
Pełna nazwa Słudzy Najświętszej Maryi Panny
Nazwa łacińska Ordo Servorum Mariae
Skrót zakonny OSM
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Założyciel Buonfiglio dei Monaldi (Bonfilius), Giovanni di Buonagiunta (Bonajuncta), Bartolomeo degli Amidei (Amideus), Ricovero dei Lippi-Ugguccioni (Hugh), Benedetto dell' Antella (Manettus), Gherardino di Sostegno (Sosteneus), Alessio de' Falconieri (Alexius)
Data założenia 1233
Strona internetowa
Osiemnastowieczny obraz przedstawiający Siedmiu Świętych Założycieli Zakonu Serwitów Najświętszej Maryi Panny.

Serwici, Słudzy Najświętszej Maryi Panny (Ordo Servorum Mariae) – katolickie zgromadzenie zakonne założone w 1233 r. we Włoszech.

Celem szczególnym zakonu było rozważanie boleści Maryi i naśladowanie jej cnót.

Do grona czczonych dziś Założycieli należeli: Aleksy Falconieri, Bartłomiej Amidei, Benedykt Antella, Buonfiglio Monaldi, Gerardino Sostegni, Hugo Lippi-Uguccioni oraz Jan Buonagiunta Monetti. Najbardziej znanym z nich jest św. Aleksy Falconieri.

W 1304 roku Stolica Apostolska zatwierdziła ich zakon. Istnieje on do dzisiaj. Największą sławą okrył go św. Filip Benicjusz (1233-1285), który stał się prawodawcą tej rodziny zakonnej i najwięcej przyczynił się do jej rozpowszechnienia. Założył żeńską gałąź zakonu, Serwitek. Wkrótce powstał klasztor Sióstr trzeciego zakonu Serwitów, którego założycielką była św. Juliana Falconieri (1270-1341).

Papież Benedykt XIII wszystkich siedmiu współzałożycieli zakonu serwitów wyniósł na ołtarze (1725), a papież Leon XIII zaliczył ich w poczet świętych.

Do grona Serwitów należy też św. Peregryn Laziosi.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons