Serwiusz (gramatyk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Maurus Servius Honoratus (IV/V w. n.e.) - gramatyk rzymski z okresu schyłku starożytności. Poza tym, jak się nazywał, oraz przybliżonym okresem działalności nie wiemy o nim nic. Przypuszcza się, że był nauczycielem literatury i poganinem - w jego pismach nie ma śladu istnienia chrześcijaństwa, co jest zjawiskiem dość typowym dla pogańskich pisarzy V wieku, stąd ten wniosek.

Serwiusz jest autorem pism gramatycznych poświęconych przede wszystkim poezji. Tytuły:

  • "De centum metris" - kompendium metrów iloczasowych używanych w poezji rzymskiej
  • "De metris Horatianis" - omówienie metrów Horacego.
  • "De finalibus" - omówienie końcówek deklinacji i koniugacji łacińskiej
  • "Commentarius in artem Donati" - komentarz do Ars maior Donata.

Jednak najbardziej znany jest Serwiusz z imponujących rozmiarów komentarza do poezji Wergiliusza. Są tego trzy części:

  • "In Vergilii Bucolicon libros" - komentarz do Eklog (czyli Bukolik)
  • "In Vergilii Georgicon libros" - komentarz do Georgik
  • "In Vergilii Aeneidos libros" - komentarz do Eneidy

Komentarze te są bardzo szczegółowe - niektóre fragmenty omawiane są wręcz wers po wersie - a nawet pedantyczne. Serwiusz zdaje się chciał tu zawrzeć wszystko, co można powiedzieć o wierszach Wergilego, stąd dygresje bywają niekiedy bardzo odległe. Ale dzięki temu dzieło Serwiusza jest nieocenioną kopalnią wiedzy o literaturze i kulturze starożytnej oraz bogatym źrodłem cytatów z zaginionych utworów poezji rzymskiej.