Seth Barnes Nicholson
| Odkryte planetoidy: 2 | |
|---|---|
| 878 Mildred | 6 września 1916 |
| (1647) Menelaus | 23 czerwca 1957 |
Seth Barnes Nicholson (ur. 12 listopada 1891 w Springfield, zm. 2 lipca 1963 w Los Angeles) – amerykański astronom. Odkrył kilka księżyców Jowisza i dwie planetoidy[1].
Kształcił się w Drake University gdzie zaciekawiła go astronomia. W 1914 w Obserwatorium Licka na Uniwersytecie Kalifornijskim obserwował księżyc Jowisza Pazyfae i odkrył nowy księżyc Jowisza – Sinope, którego orbitę obliczył dla swojego doktoratu w 1915.
Kariera jego przebiegała w Mount Wilson Observatory, gdzie zajmował się głównie badaniami aktywności Słońca. Przez dziesięciolecia opracowywał coroczne raporty dotyczące aktywności plam słonecznych. Odbył kilka ekspedycji mających na celu badanie jasności i temperatury korony słonecznej podczas zaćmień Słońca.
Poza badaniami Słońca, odkrył tam także trzy księżyce Jowisza: Lizytea i Karme w 1938 oraz Ananke w 1951. Obliczył orbity planetoid 694 Ekard, trojańskiej asteroidy (1647) Menelaus, jak również kilku komet i planety karłowatej (134340) Pluton.
Sinope, Lizytea, Karme i Ananke zostały przez niego oznaczone po prostu "Jowisz IX", "Jowisz X", "Jowisz XI" i "Jowisz XII". Nazwy nadano im dopiero w 1975 roku. Seth Nicholson odmówił proponowania nazw tych księżyców[2].
W latach 20. XX wieku, wspólnie z Edisonem Pettitem wykonał pierwsze systematyczne obserwacje ciał niebieskich w podczerwieni. Razem z Edisonem Pettitem wykonał też za pomocą termopary pomiary temperatury Księżyca, planet, plam słonecznych oraz gwiazd. Pomiary temperatury pobliskich gwiazd olbrzymów doprowadziły do pierwszej oceny rozmiarów gwiazd.
Nagrody i wyróżnienia [edytuj]
- Medal Bruce'a w 1963 r.
- Od jego nazwiska pochodzą nazwy planetoidy (1831) Nicholson, krateru Nicholson na Księżycu, krateru Nicholson na Marsie oraz obszaru Nicholson na Ganimedesie.
Przypisy
- ↑ Minor Planet Discoverers
- ↑ Seth Barnes Nicholson The satellites of Jupiter