Sewer z Rawenny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Święty
Sewer z Rawenny
biskup
S. Severo.jpg
Mozaika bizantyńska przedstawiająca św. Sewera w bazylice Sant'Apollinare in Classe (Rawenna).
Data urodzenia  ?
Rawenna
Data śmierci 1 lutego ok. 348
Rawenna
Kościół/
wyznanie
katolicki
Wspomnienie 1 lutego
Atrybuty drewniany chodzik, maszyna do tkania, gołąb
Patron tkaczy, sukienników i policjantów

Sewer z Rawenny (ur. w Rawennie, zm. 1 lutego ok. 348 tamże) – dwunasty biskup Rawenny (342-344), święty Kościoła katolickiego.

Wiadomo, że był 12. biskupem Rawenny i brał udział w synodzie w Sardyce (343), dzisiejszej Sofii. Według tradycji był jedenastym następcą św. Apolinarego.
Został pochowany w Rawennie, a jego wizerunek znajduje się na bizantyńskiej mozaice w bazylice św. Apolinarego (Sant'Apollinare in Classe) w Rawennie, konsekrowanej w 549 przez biskupa św. Maksymiana (zm. 556). W 582 roku kolejny biskup Rawenny (575-595) Johannes Romanus (Joannes V)[1], poświęcił tenże kościół św. Sewerowi.

Późniejsze informacje pochodzące z IX i XI wieku są sprzeczne. Według jednej z legend Sewer był tkaczem wełny i był żonaty z Wincencją z którą miał córkę o imieniu Innocencja. Ich rzekome relikwie miały zostać wykradzione z miasta przez galilejskiego kleryka w IX wieku i tym samym trafić do Pawii a stamtąd do Niemczech. Z kolei inny przekaz podaje, że relikwie świętego w 836 roku nakazał przewieźć z Rawenny do Erfurtu arcybiskup Moguncji Otgar (zm. 847) i złożyć je w ówczesnym klasztorze św. Pawła sióstr benedyktynek (obecny kościół pw. św. Sewera).

Pierwsze świadectwa kultu Sewera w Rawennie można znaleźć w dwóch kazaniach św. Piotra Damiani (zm. 1072).

Święty Sewer jest patronem tkaczy, sukienników i policjantów.

Jego wspomnienie liturgiczne obchodzone jest w dzienną pamiątkę śmierci, za Martyrologium św. Hieronima.

Atrybutami świętego są: drewniany chodzik, maszyna tkająca i gołąb.
Motyw gołębia związany jest również z legendą, według której ptak pojawił się nad Sewerem, gdy w Rawennie wybierano biskupa.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Archdiocese of Ravenna (Ravennatensis) - Catholic Encyclopedia (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]