Seweryn Jaworski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Seweryn Jaworski
Seweryn Jaworski
Data i miejsce urodzenia 22 maja 1931
Warszawa
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski

Seweryn Jaworski (ur. 22 maja 1931 w Warszawie) – polski opozycjonista i działacz związkowy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1950 ukończył liceum ogólnokształcące. W latach 1950-1952 pracował jako robotnik w Zakładach Aparatury Elektronicznej im. Georgi Dymitrowa. Od 1954 do 1964 był nauczycielem. W latach 1970-1981 pracował w Hucie Warszawa.

Od 1952 był członkiem PZPR i pierwszym sekretarzem POP w Szkole Szkutniczej w Pucku. W 1956 został z partii usunięty. Od września 1980 był wiceprzewodniczącym MKZ „Mazowsze”, a następnie wiceprzewodniczący Regionu Mazowsze NSZZ Solidarność ds. socjalnych i współpracy z Kościołem. Był delegatem na I KZD w Gdańsku i od tego zjazdu członek Komisji Krajowej. Wspierał strajk studentów-podchorążych WOSP w Warszawie. Został internowany 13 grudnia 1981. Po zwolnieniu wszystkich internowanych Jaworski został ponownie aresztowany 23 grudnia 1982 jako jeden z siedmiu działaczy związku (Andrzej Gwiazda, Marian Jurczyk, Karol Modzelewski, Grzegorz Palka, Andrzej Rozpłochowski i Jan Rulewski) oskarżanych o próbę obalenia przemocą ustroju PRL. Zwolniony przed terminem na mocy amnestii w lipcu 1984. Był jednym ze współpracowników ks. Jerzego Popiełuszki. Przewodniczący Solidarności 80 Regionu Mazowsze. 15 maja 1986 został skazany na 2 lata więzienia za wzywanie do bojkotu wyborów. Pod koniec lat 80. XX wieku był przedstawicielem Solidarności Walczącej w Warszawie. W 1989 był przeciwnikiem rozmów Okrągłego Stołu.

W 1993 współtworzył powstały z części struktur Solidarności 80, Chrześcijański Związek Zawodowy "Solidarność" im. Ks. Jerzego Popiełuszki, który ostro protestuje przeciwko wyprzedaży kluczowych przedsiębiorstw kapitałowi zagranicznemu. W 1995 był współzałożycielem Ruchu Odbudowy Polski. Pełnił funkcję wiceprezesa tej partii.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

W 2006, za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce, za osiągnięcia w pracy zawodowej i społecznej, został odznaczony przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[1].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]