Sferisterio w Maceracie
| Sferisterio | |
Sferisterio przed wieczornym koncertem |
|
| Państwo | |
| Miejscowość | Macerata |
| Adres | Piazza Mazzini, 10 62100 Macerata |
| Typ budynku | amfiteatr |
| Styl architektoniczny | neoklasycystyczny |
| Architekt | pierwotny - Salvatore Innocenzi, nowy projekt 1823 - Ireneo Aleandri |
| Kondygnacje | 2 |
| Rozpoczęcie budowy | 1820 |
| Ukończenie budowy | 1829 |
| Strona internetowa | |
Sferisterio w Maceracie (wł. Sferisterio di Macerata) – amfiteatr na planie odcinka koła zbudowany we włoskim mieście Macerata w 1829, zaprojektowany przez Ireneo Aleandriego. Budowla w stylu neoklasycystycznym[1].
Pierwotnym przeznaczeniem budowli były rozgrywki lokalnej drużyny popularnej w XIX-wiecznych Włoszech gry w piłkę – pallone col bracciale. Po przebudowaniu na teatr, na widowni Sferisterio może zasiąść jednocześnie 2800 widzów. Sławę na Półwyspie Apenińskim zdobył dzięki odbywającemu się w nim festiwalowi "Sferisterio Opera Festival". Festiwal ten odbył się pierwszy raz w 1921 (początkowo był organizowany pod nazwą "Macerata Opera")[2].
W 2005 w Sferisterio miała miejsce gala festiwalu muzycznego "Musicultura". Do tej pory festiwal ten odbywał się w Recanati.
Historia [edytuj]
Sferisterio w Maceracie, jak większość budowli tego typu wzniesionych na przełomie XVIII i XIX w., powstał z inicjatywy zamożnych mieszczan. Zaproponowano dobrowolny podatek w celu zebrania odpowiedniej sumy. 9 maja 1819 stowarzyszenie sportowe "Il Circo" ogłosiło konkurs na projekt budowli. Wybrano jurorów z akademii sztuk pięknych w Bolonii i Akademii Świętego Łukasza w Rzymie. Jako pierwszy budową Sferisterio kierował miejscowy architekt Salvatore Innocenzi. Prace rozpoczęto w 1820, następnie wstrzymano je na trzy lata. W 1823 innemu architektowi Ireneo Aleandriemu powierzono dokończenie budowli według nowego projektu. Architekt ten w tym samym czasie pracował również przy budowie Teatro Feronia w San Severino Marche. Obiekt oficjalnie otwarto w 1829.
Pierwotnie obiekt służył do rozgrywek miejscowej drużyny sportowej. Odbywały się w nim mecze gry w piłkę pallone col bracciale, która wtedy była sportem narodowym we Włoszech. Urządzano też walki byków (wł. la giostra dei tori)[3].
Inskrypcja na budowli głosi:
Dla upiększenia miasta, w darze szanownej publiczności. Dzięki szczodrości stu małżonek wzniesiony. MDCCCXXIX
W 1920 przebudowano gmach i odrestaurowano jego wnętrza, aby mógł gościć przedstawienia operowe. Pierwszą operą zaprezentowaną publiczności w 1921 była Aida Giuseppe Verdiego, wystawiona dzięki staraniom miejskiego stowarzyszenia, na którego czele stał conte Pieralberto Conti. Arena została wówczas zamieniona w prawdziwą scenę teatralną[2], zbudowano też ogromne podium z miejscem dla orkiestry oraz widownię z ponumerowanymi fotelami. Aida doczekała się wtedy 17 przedstawień.
W 1922 przedstawiono La Giocondę Ponchielliego. W następnych latach amfiteatr pozostawał zamknięty. Dopiero w 1927 odbył się w nim koncert pochodzącego z pobliskiego Recanati śpiewaka, Beniamino Gigliego. W latach 60. XX w. dzięki staraniom Carlo Perucciego powrócono do praktyki organizowania przedstawień operowych. Do 2006 wystawiono m.in. Traviattę, Toskę, Oberta, Conte di San Bonifacio i Otella Verdiego (w jednej z ról wystąpił Mario Del Monaco), Madame Butterfly, Cyganerię i Turandot Pucciniego, Don Giovanniego Mozarta, Łucję z Lammermooru Gaetano Donizettiego, czy Fausta Charlesa Gounoda[4].
Na deskach Sferisterio wystąpili m.in. Luciano Pavarotti, Plácido Domingo, Montserrat Caballé, Marilyn Horne, Fiorenza Cossotto, Ruggero Raimondi, Mariella Devia, José Carreras, Katia Ricciarelli, Renato Bruson i Rajna Kabaiwanska.
W 2006 zainaugurowano "Sferisterio Opera Festival". Dyrektorem festiwalu został Pier Luigi Pizzi. Wystawiono wówczas Czarodziejski flet Mozarta z okazji 250. rocznicy urodzin kompozytora. W następnym roku wystawiono Makbeta Verdiego, Marię Stuart Donizettiego oraz Normę Belliniego. W 2008 w czasie festiwalu orkiestrą dyrygował pochodzący z Maceraty dwukrotny zdobywca Oscara Dante Ferretti. W 2009 m.in. zaprezentowano ponownie Don Giovanniego i Madame Butterfly.
Przypisy
- ↑ Il Monumento (wł.). www.sferisterio.it. [dostęp 2010-04-08].
- ↑ 2,0 2,1 Antonio di Geronimo (pod redakcją): Macerata. Piccoli itinerari. Macerata: Regione Marche, 2009, s. 104-109.
- ↑ La Giostra dei Tori (wł.). www.sferisterio.it. [dostęp 2010-04-08].
- ↑ La riapertura del 1967 (wł.). www.sferisterio.it. [dostęp 2010-04-08].