Shōzō Shimamoto
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Shōzō Shimamoto (jap. 嶋本昭三 Shimamoto Shōzō?, ur. 22 stycznia 1928 w Osace) - japoński artysta.
Był jednym z członków grupy Gutai, założonej w 1950 roku. Jego prace znajdują się w kolekcjach takich muzeów jak Tate Britain, Tate Modern oraz Hyogo Prefectural Museum of Art w Kobe.
Robert Smith, krytyk sztuki piszący na łamach The New York Times, określił Shimamoto jako jednego z tych niezależnych twórców epoki powojennej, który w latach 50. czynnie działał na międzynarodowej scenie sztuki. Dziś mówi się o nim jako o pionierze mail artu, był jednym z pierwszych artystów tworzących ten rodzaj sztuki.
[edytuj] Lata 50. – 70. XX wieku
- Na pierwszej wystawie grupy Gutai zaprezentował odkrywczą pracę wykorzystującą doświadczenia z ciałem - Please, walk on here. Praca została również zrekonstruowana w 1993 roku.
- Pokazywał swoje video art na Performance Gutai Exhibition.
- Partycypował w rozwijaniu projektu Mail art, w którym brało udział 60 państw z całego świata używając specjalnej metody wymiany danych i informacji.
[edytuj] Lata 90. XX wieku i początek XXI wieku
- Kontynuował swoją działalność artystyczną. Był równocześnie prezesem Able Art Japan (Japan Art and Culture Society of Disabled-person) i zorganizował w Osace pierwszą wystawę ludzi niepełnosprawnych.
- Został zaproszony do wzięcia udziału w Biennale w Wenecji poświęconemu grupie Gutai oraz do wystawy w muzeum Guggenheima w Nowym Jorku.
- W roku 1996 był nominowany jako kandydat do Nagrody Nobla.
- Zaproszony jako jeden z czterech najlepszych artystów na świecie wraz z Jacksonem Pollockiem, Johnym Cage i Lucio Fontana do udziału w wystawie w MOCA (US).
- W 1999 roku ponownie dostał zaproszenie na Biennale do Wenecji razem z Davidem Bowie i Yoko Ono.
- Z okazji Roku Japońskiego w Londynie niektóre z jego prac zostały przekazane do Tate Modern tworząc kolekcję zawierającą wczesne realizacje artysty.
