Shakin’ Stevens

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Shakin' Stevens
Shakin Stevens 2013.jpg
Imię i nazwisko Michael Barratt
Pseudonim "Shaky"
Data i miejsce urodzenia 4 marca 1948
Ely, Cardiff
Instrument gitara
Gatunek rock and roll
Aktywność od 1968
Wytwórnia płytowa Epic

Shakin' Stevens, znany także jako 'Shaky', właściwie Michael Barratt (ur. 4 marca 1948 roku w Ely, w Cardiff, w Walii) – walijski piosenkarz rock and rollowy, muzyki pop i autor tekstów piosenek, który zdobył największą popularność w latach 80. XX wieku.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jest najmłodszym z jedenaściorga dzieci Jacka (zm. 1972, w wieku 75 lat) i May Barratt. Jego ojciec był weteranem I wojny światowej, w 1948 roku pracował w branży handlu budowlanego.

W dniu 7 października 1967 roku poślubił Carole, mają troje dzieci. Zamieszkali w Surrey.

Swoją karierę rozpoczął w latach 60. z menadżerem Paulem Barrettem i zespołem The Sunsets, który prezentował rock'n'roll lat 50. W grudniu 1969 roku wystąpił przed koncertem zespołu The Rolling Stones. Rok później podpisał kontrakt z firmą Parlophone, która wydała jego debiutancką płytę A Legend (1970). W 1977 roku Shakin' Stevens porzucił grupę The Sunsets i wystąpił w musicalu Jacka Gooda Elvis!. Pojawiał się regularnie w programie rozrywkowym Oh Boy, gdzie wykonał piosenkę "Hot Dog".

W 1981 roku jego przebój This Ole House trafił na pierwsze miejsce brytyjskiej listy przebojów, a jego album Shaky (1981) również stał się numerem jeden. W latach 80. wylansował takie hity jak You Drive Me Crazy (1981), This Ole House (1981), Oh Julie (1982), Shirley (1982), Give Me Your Heart Tonight (1982), Cry Just A Little Bit (1983), A Rockin' Good Way w duecie z Bonnie Tyler (1984), A Letter To You (1984), Breaking Up My Heart (1985), Lipstick Powder And Paint (1985), Merry Christmas Everyone (1985), Because I Love You (1986) i Come See About Me (1987). Swój hit Teardrops (1984) nagrał z gitarzystą Hankiem B. Marvinem, współpracował także z Rogerem Taylorem, Bonnie Tyler i Dave Edmundsem. W 1990 roku pojawił się z utworem I Might (Top 20), a dwa lata potem na UK Top 40 z piosenką Radio (1992). Odniósł sukces w Danii z płytą "A Whole Lotta Shaky" (podwójna platyna w 1994).

W maju 2007 roku w Danii zrealizował swój kolejny album Now Listen (pozycja nr 8 na liście przebojów). W grudniu 2007 powrócił na 22. miejsce brytyjskiej listy przebojów z przebojem Merry Christmas Everyone. Rok 2008 to festiwale: Glastonbury w Anglii, Rundfunk w Berlinie. W sierpniu 2008 wystąpił na festiwalu w Sopocie (Sopot Festival). 8 grudnia 2008 płyta "Now Listen" ukazała się oficjalnie w Polsce(Sony Music).

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Podczas koncertów zawsze pojawiał się ubrany w białe buty.
  • W 1977 Polskie Nagrania wydały LP Rock'n'roll z utworami różnych wykonawców rock'n'rollowych. Na tej płycie zamieszczono dwa nagrania "Shakin' Stevens and the Sunsets": It's Rock'n'roll/I Told You So i Sexy Ways.
  • W 1985 i 1987 koncertował w Polsce.
  • W Sylwestra 2007 wystąpił na Rynku Głównym w Krakowie (retransmisja: Polsat).
  • 24 sierpnia 2008 wystąpił na Sopot Festival.
  • 16 maja 2009 wystąpił na koncercie w Sali Kongresowej w Warszawie.
  • Od 2009 roku jest częstym gościem popularnego teleturnieju "Jaka to melodia?", w którym wykonuje swoje największe przeboje.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

single[edytuj | edytuj kod]

albumy[edytuj | edytuj kod]

  • 1970: A Legend (wyd. Parlophone; LP i kaseta)
  • 1971: I'm No J.D. (wyd. CBS; LP, kaseta i CD)
  • 1972: Rockin' And Shakin' (wyd. Contour; LP, kaseta i CD)
  • 1973: Shakin' Stevens & The Sunsets (wyd. Emerald; LP)
  • 1978: Play Loud (wyd. Track; LP i kaseta)
  • 1979: The Track Years (wyd. Media; LP, kaseta i CD)
  • 1980: Take One (wyd. Epic; LP, kaseta i CD)
  • 1980: Marie Marie (wyd. Epic; LP i kaseta)
  • 1981: This Old House (wyd. Epic; LP, kaseta i CD)
  • 1981: Shaky – Green Door (wyd. Epic; LP, kaseta i CD)
  • 1982: Hot Dog (wyd. Epic; LP i kaseta)
  • 1982: Give Me Your Heart Tonight (wyd. Epic; LP, kaseta i CD)
  • 1983: The Bop Won't Stop (wyd. Epic; LP, kaseta i CD)
  • 1984: Greatest Hits (wyd. Epic; LP, kaseta i CD)
  • 1985: Lipstick Powder And Paint (wyd. Epic; LP, kaseta i CD)
  • 1987: Let's Boogie (wyd. Epic; LP, kaseta i CD)
  • 1988: A Whole Lotta Hits (wyd. Epic; LP, kaseta i CD)
  • 1990: There's Two Kinds Of Music...Rock And Roll (wyd. Telstar; LP, kaseta, CD i VHS)
  • 1991: Merry Christmas Everyone (wyd. Epic; LP, kaseta i CD)
  • 1992: The Epic Years (wyd. Epic; kaseta, CD i VHS)
  • The Singles Collection – The A & B Sides (4 CD Set) (wyd. Sony/BMG; cztery CD)
  • 2005: The Collection/Collectable (wyd. Sony/BMG; CD i DVD: DK poz. 1 (PLATINUM), UK poz. 4 (GOLD), Irlandia poz. 12, Szwecja poz. 1 (GOLD), Nowa Zelandia poz. 22, Niemcy poz. 54, Austria poz. 61)
  • 2007: Now Listen (wyd. Sony/BMG; CD: DK poz. 8 )

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]