Shan Tao

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
To jest biografia osoby noszącej chińskie nazwisko Shan.
Shan Tao (po lewej) i Wang Rong, na reliefie z IV w.

Shan Tao (chiń. upr.: 山涛; chiń. trad.: 山濤; pinyin: Shān Tāo; ur. 205, zm. 283) – chiński polityk, zaliczany do Siedmiu Mędrców z Bambusowego Gaju.

Jako pierwszy ze swego rodu doszedł do wysokich stanowisk, mianowany przez cesarza Wudi z dynastii Jin, który go wysoko cenił. W latach 272-279 pełnił funkcję dyrektora ds. personelu; najwyższe ministerialne stanowisko osiągnął w 282, tuż przed śmiercią[1]. Zachowane anegdoty opisują go jako błyskotliwego, o wielkiej zdolności intuicyjnego rozumienia rzeczy, zarówno kwestii wojskowych, jak i osobistych dziwactw przyjaciół; rozumiał też idee nauki Lao-Zhuanga (tj. taoizmu)[2]. Uosabiał ideał konfucjańskiego urzędnika - aktywnie uczestniczącego w życiu publicznym, oddanego, obowiązkowego, służącego swą pracą państwu, ale niezaangażowanego we frakcyjne walki polityczne[3].

Był przyjacielem Xi Kanga, którego rekomendował na stanowisko urzędnicze[4], podobnie jak Ruan Xiana[5]. Zdawał sobie sprawę z nieprzydatności tego ostatniego jako urzędnika, ale podziwiał jego nieprzywiązanie do spraw światowych, co za tym idzie - niepodatność na wszelką korupcję[6]. Miał jednak wielki talent do znajdowania właściwych ludzi na właściwe stanowiska, dzięki umiejętności nader trafnego charakteryzowania ich zdolności[7].

Przypisy

  1. H. Goodman, s. 274
  2. H. Goodman, s. 275
  3. H. Goodman, s. 276
  4. S. Spiro, s. 77
  5. H. Goodman, s. 271
  6. S. Spiro, s. 96 i 100
  7. S. Spiro, s. 99

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Howard L. Goodman: Xun Xu and the Politics of Precision in Third-Century AD China. Leiden: BRILL, 2010, seria: Sinica Leidensia. ISBN 978-9004183377.
  • Audrey Spiro: Contemplating the Ancients: Aesthetic and Social Issues in Early Chinese Portraiture. Berkeley: University of California Press, 1990. ISBN 978-0520065673.