Shaoxing (wino ryżowe)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Shaoxing
Shaoxing
Nazwa chińska
Hanyu pinyin Shàoxīng jiǔ
Wade-Giles Shao-hsing chiu
Zn. tradycyjne 紹興酒
Zn. uproszczone 绍兴酒

Shaoxing – marka chińskich win ryżowych z rodzaju huangjiu o zawartości alkoholu 15–20%[1]. Wytwarzane jest od ponad 2000 lat w mieście Shaoxing w prowincji Zhejiang[2]. Ma ciemny bursztynowy kolor[3]. Podstawowym surowcem do wyrobu trunku jest ryż kleisty. Często podaje się je lekko podgrzane[4].

Wina te zyskały wielką popularność za czasów Południowej dynastii Song, kiedy trafiły na stoły urzędującego w niedalekim Hangzhou dworu cesarskiego. W późniejszych wiekach smakoszem shaoxing był Kangxi, który sprowadził do Pekinu specjalistów od jego wyrobu. Najważniejsze gatunki pochodzące z Shaoxing to Yuanhong jiu, wytrawne, lekko gorzkie; aromatyczne i wielokrotnie nagradzane Shaoxing Jiafan jiu; oraz słodkie i mocne (do 24% cukru i 20% alkoholu) – Xiangxue jiu[4].

Stosowane jest także powszechnie w kuchni chińskiej do doprawiania potraw; niektóre gatunki ze względu na swój słony smak nie nadają się do bezpośredniego picia[5][6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bozhong Li: Agricultural development in Jiangnan, 1620-1850. Basingstoke: Macmillan, 1998, s. 208. ISBN 9780333512210.
  2. Damian Harper, Andrew Burke: China. Footscray: Lonely Planet, 1997, s. 328. ISBN 9781740599153.
  3. Beth Hensperger, Julie Kauffman: The Ultimate Rice Cooker Cookbook: 250 No-fail Recipes for Pilafs, Risotto, Polenta, Chilis, Soups, Porridges, Puddings, and More, from Start to Finish in Your Rice Cooker: Easyread Lar. Boston: The Harvard Common Press, 2002, s. 212. ISBN 1558322027.
  4. 4,0 4,1 Ksawery Burski: Tradycje i sztuka kulinarna Chin. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie Dialog, 1995, s. 143. ISBN 83-86483-11-3.
  5. Mark Bittman: How to Cook Everything Vegetarian: Simple Meatless Recipes for Great Food. Hoboken: John Wiley and Sons, 2007, s. 647. ISBN 9780764524837.
  6. Helen Chen, Jason Wyche: Easy Asian Noodles. Hoboken: John Wiley and Sons, 2010, s. 16. ISBN 9780470387559.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]