Shaquille O'Neal

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Shaquille O’Neal
Shaquille O’Neal
środkowy
Pełne imię i nazwisko Shaquille Rashaun O’Neal
Pseudonim „Shaq”, „The Shaq Attack”, „Shaq Daddy”, „Diesel”, „Big Fella”, „Big Cactus”
Data i miejsce urodzenia 6 marca 1972
Newark,  Stany Zjednoczone
Wzrost 216 cm
Masa ciała 147 kg
Kariera
Aktywność 1992 – 2011
Szkoła średnia Robert G. Cole (San Antonio)
College Louisiana
Draft 1992, numer: 1
Orlando Magic
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Shaquille O'Neal w Wikicytatach
Strona internetowa

Shaquille Rashaun „Shaq” O’Neal (ur. 6 marca 1972 w Newark, New Jersey) – były koszykarz amerykański grający w lidze NBA na pozycji centra, czterokrotny mistrz NBA: trzykrotnie z zespołem Los Angeles Lakers i raz z Miami Heat, w sezonie 2007/08 przeszedł do Phoenix Suns, a w sezonie 2009/10 grał w Cleveland Cavaliers. W sierpniu 2010 roku podpisał kontrakt na 2 sezony z Boston Celtics[1]. Mistrz olimpijski i mistrz świata.

25 czerwca 2005 uzyskał stopień magistra z zarządzania biznesem na Uniwersytecie w Phoenix. 1 czerwca 2011 ogłosił zakończenie kariery sportowej. W maju 2012 uzyskał tytuł doktora na uniwersytecie Barry[2].

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Shaquille O’Neal do NBA trafił w 1992 r. Został wybrany w drafcie z numerem pierwszym przez Orlando Magic. W swoim debiutanckim sezonie został uznany najlepszym debiutantem roku oraz ustanowił rekord wszech czasów w liczbie wykonanych wsadów do kosza. W 1995 r. wystąpił w pierwszym swoim finale, Orlando przegrało jednak z Houston Rockets 0-4, a Shaq przegrał w pojedynku centrów z Hakeemem Olajuwonem. W tymże sezonie zdobył tytuł króla strzelców ligi (drugi tytuł zdobył w sezonie 1999/2000). Reprezentował USA na MŚ w Toronto i IO w Atlancie, zdobywając na obu imprezach złote medale. O’Neal przeszedł do Los Angeles Lakers, w barwach których święcił swe największe triumfy. Zdobył trzy tytuły mistrza NBA (2000, 2001, 2002), za każdym razem zostając najlepszym zawodnikiem finałów. W 2000 r. został wybrany najlepszym zawodnikiem ligi.

Pod wpływem jego ogromnej dominacji w strefie podkoszowej wynikającej z potężnej sylwetki (216 cm wzrostu oraz wagi wahającej się pomiędzy 135 kg na początku kariery a 146 na jej końcu) i nieprzeciętnej siły zmieniono w 2001 przepisy – dozwolono obronę strefową. Również z powodu jego warunków fizycznych musiano wzmocnić konstrukcję koszy w całej lidze po tym, jak kilkakrotnie, wykonując wsady, spowodował ich zniszczenie w sezonie 1992-93.

Mimo świetnej współpracy O'Neala z Kobem Bryantem i zdobytych tytułów, w 2004 r. odszedł, skłócony z młodszym kolegą, do Miami Heat. I w tym klubie zdobył mistrzostwo NBA (2006). Na początku 2008 r. przeszedł do Phoenix Suns. Mimo blisko czterdziestu lat, wciąż należał do najlepszych centrów ligi. Po raz 15. wystąpił w meczu gwiazd, uzyskując wraz z Kobem Bryantem tytuł MVP All Star. Po zakończeniu play-off w 2009 roku Suns uzgodnili transfer Shaqa do Cleveland Cavaliers. W 2010 roku podpisał dwuletni kontrakt z Boston Celtics[1]. W dniu 1 czerwca 2011 za pośrednictwem serwisu Twitter ogłosił zakończenie kariery. 6 czerwca odbyła się konferencja prasowa, na której Shaquille O’Neal oficjalnie potwierdził zakończenie kariery i rozstanie się z NBA jako zawodnik. Shaquille O’Neal był jednym z najbardziej dominujących zawodników w całej historii i zdecydowanie najbardziej dominującym podczas swej długiej kariery. Jako jedyny aktywny zawodnik w sezonie 2010/2011 był w czołówce 50 najlepszych graczy w historii NBA.

2 kwietnia 2013 w przerwie meczu Los Angeles Lakers z Dallas Mavericks, koszulka z jego numerem 34 została zastrzeżona i od tego momentu nikt nie będzie mógł w barwach drużyny z Los Angeles z nim występować[3].

Rekordy życiowe O’Neala[edytuj | edytuj kod]

  • 61 punktów
  • 28 zbiórek
  • 10 asyst
  • 5 przechwytów
  • 15 bloków
  • 55 minut gry
  • 1 trafiony rzut zza linii 7,24

Osiągnięcia O’Neala[edytuj | edytuj kod]

Shaquille O’Neal (z lewej) razem z mistrzowską drużyną Lakers u prezydenta George W. Busha w 2002 r.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Shaquille O’Neal raz w karierze trafił za trzy punkty. Było to w sezonie 1995/1996 w barwach Orlando Magic. W całej karierze zza linii trzech punktów Shaq ma skuteczność 5%.
  • W Orlando Magic, Miami Heat oraz Phoenix Suns Shaq grał i gra z numerem 32. W Los Angeles Lakers musiał grać z numerem 34, bowiem „32” została zarezerwowana by upamiętnić Magica Johnsona. W Cleveland Cavaliers grał z numerem 33, natomiast w Boston Celtics z numerem 36.
  • W Houston, podczas Meczu Gwiazd NBA Shaq zamiast rzucić piłkę do kosza z linii rzutów wolnych, wykonał alley oop do siebie: podrzucił piłkę, po czym wyskoczył, złapał ją i wsadził do kosza. Sędziowie nie uznali punktów.
  • W Orlando Magic 7 lutego i 12 kwietnia 1993 podczas meczu złamał kosz. Wtedy dokonano poprawy konstrukcji koszów.
  • W całej karierze odnotował 2 razy triple-double.
  • Wydał 6 albumów muzycznych, zagrał w kilku filmach, zajmuje się także ich produkowaniem.
  • Nigdy nie rozegrał wszystkich 82 meczów w sezonie.
  • Był policjantem-wolontariuszem (reserve police officer) w Los Angeles, Miami (z pensją jednego dolara rocznie) i Bostonie.
  • Ma pseudonimy „Shaq”, „Diesel”, „Big Fella” i „Big Cactus”
  • Shaquille rapuje w piosence Michaela Jacksona z albumu „HIStory” – „2Bad”.
  • Był na okładce amerykańskiej wersji gry NBA Live 96.
  • Był na okładce gry NBA 2K7.
  • Przed Meczem Gwiazd w Phoenix w 2009 roku podczas zapowiedzi zawodników drużyny Zachodu, Shaq wystąpił razem z zespołem JabbaWockeeZ
  • Wystąpił jako gość specjalny w show WWE: WWE RAW.
  • Wystąpił jako gość specjalny w Słoneczna Sonny
  • Wystąpił jako gość specjalny w teledysku piosenki Dr. Dre-Still Dre(ft. Snoop Dogg)
  • W maju 2012 roku po ponad czterech latach indywidualnej nauki obronił doktorat na temat znaczenia humoru w pracy kadr kierowniczych.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Jako reżyser[edytuj | edytuj kod]

Jako producent filmowy[edytuj | edytuj kod]

Przed kamerą[edytuj | edytuj kod]

Przed kamerą gościnnie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 NBA.com: Big Three to Big Four: Celtics sign Shaq to 2-year deal (ang.).
  2. Piotr Zarychta: Shaq obronił doktorat (pol.). 2 Takty, 2012-05-06. [dostęp 2012-05-07].
  3. Piotr Zarychta: Shaq obok Jabbara i Magica (pol.). 2takty.com, 31 sierpnia 2012. [dostęp 3 września 2012].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]