Shell shock

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Fotografia zrobiona w austriackiej polowej stacji medycznej niedaleko Ypres w 1917 roku. Ranny żołnierz w lewym dolnym rogu fotografii przejawia jeden z częstych symptomów shell shocku – pusty, przerażony wzrok.

Shell shock – reakcja niektórych żołnierzy uczestniczących w działaniach I wojny światowej na traumę spowodowaną działaniami wojskowymi takimi jak bombardowania czy intensywny ostrzał artyleryjski. Objawy shell shocku obejmują uczucia takie jak bezsilność, bezsenność, uczucie strachu, chęć ucieczki z pola walki, panikę czy niezdolność do logicznego myślenia. Shell shock powodował też niezdolność do mówienia czy nawet poruszania się.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Adam Hochschild: To End all Wars - a story of loyalty and rebellion, 1914-1918. Boston: Mariner Books/Houghton Mifflin Harcourt, 2011. ISBN 9780547750316.