Shimei Futabatei
| Shimei Futabatei | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 4 kwietnia 1864[1] w Edo (Tokio) |
| Data i miejsce śmierci | 10 maja 1909 w Zatoce Bengalskiej |
| Narodowość | japońska |
| Dziedzina sztuki | literatura |
| Ważne dzieła | Ukigumo Sono Omokage Heibon |
Shimei Futabatei (jap. 二葉亭四迷 Futabatei Shimei?, właśc. Tatsunosuke Hasegawa ur. 4 kwietnia 1864 w Edo (obecnie Tokio), zm. 10 maja 1909 w Zatoce Bengalskiej)[2] – japoński pisarz i tłumacz literatury, współzałożyciel Towarzystwa Japońsko-Polskiego[3].
Biografia [edytuj]
Urodził się w arystokratycznej rodzinie o samurajskich tradycjach. W latach 1881–1886 studiował w Tokijskiej Szkole Języków Obcych (jap. 東京外国語学校? Tōkyō Gaikokugo Gakkō), na wydziale filologii rosyjskiej, gdzie szczególnie zafascynowała go twórczość rosyjskich klasyków.
W 1887 roku wydał swoje najważniejsze dzieło, które wywarło duży wpływ na późniejszą prozę tego kraju, wprowadzając nowy styl literacki, polegający na pisaniu językiem zbliżonym do mówionego, tzw. genbun-itchi (jap. 言文一致?)[4]. Była nim książka Ukigumo (Płynące chmury), powszechnie uznawana za pierwszą, nowoczesną powieść japońską[3][4].
Przez następne dziesięć lat nie napisał żadnej książki. W latach 1889-1897 pracował jako tłumacz prasy z języków angielskiego i rosyjskiego dla rządowego biura wydawnictw oficjalnych.
W 1898 roku rozpoczął pracę jako wykładowca języka rosyjskiego na swoim macierzystym uniwersytecie, będąc jednocześnie tłumaczem dla agencji rządowych[2]. W roku 1902 wyjechał do Azji kontynentalnej, przebywając w Chinach i Rosji. Po powrocie do Japonii w 1903 roku, rozpoczął pracę jako korespondent dziennika Asahi Shimbun w Tokio.
W 1906 roku zaprzyjaźnił się z przebywającym w Japonii Bronisławem Piłsudskim (starszym bratem Józefa Piłsudskiego), który po odbyciu kary zesłania poświęcił się badaniu kultury Ajnów, a po wybuchu wojny rosyjsko-japońskiej przybył do Japonii.
W ciągu następnych miesięcy ich znajomości, Futabatei roztoczył nad Piłsudskim opiekę, umożliwił mu poznanie kilku ważnych osobistości m.in. ministra spraw zagranicznych i dwukrotnego premiera Cesarstwa Japonii Shigenobu Ōkumy, czy Taisuke Itagakiego, jednego z głównych działaczy japońskiego Ruchu Na Rzecz Wolności i Praw Człowieka (Jiyū-minken-undō). W wyniku ich przyjaźni i wspólnej inicjatywy powstało Towarzystwo Japońsko-Polskie, w ramach którego oddali się obaj pracy przy wymianie kulturalnej (przede wszystkim literackiej) pomiędzy oboma krajami[3].
W tym okresie powstały jego dwie inne książki: Sono Omokage (1906) i Heibon (1907). W 1908 roku podjął się zadania korespondenta prasowego w Petersburgu. Nigdy już nie wrócił do Japonii. Zmarł na gruźlicę, na statku w Zatoce Bengalskiej, podczas podróży powrotnej do kraju[4].
Przypisy
- ↑ Shimei Futabatei, Marleigh Grayer Ryan: Japan's first modern novel, Ukigumo of Futabatei Shimei, str. 3, Center for Japanese Studies, University of Michigan, 1990, ISBN 0-939512-44-0
- ↑ 2,0 2,1 Encyklopedia Britannica: Futabatei Shimei (ang.). britannica.com. [dostęp 2011-03-22].
- ↑ 3,0 3,1 3,2 Ambasada Japonii w Polsce: Wybrane epizody w historii stosunków japońsko-polskich (pol.). pl.emb-japan.go.jp. [dostęp 2011-03-22].
- ↑ 4,0 4,1 4,2 Portraits of Modern Japanese Historical Figures: Futabatei, Shimei (1864–1909) (ang.). www.ndl.go.jp. [dostęp 2011-03-22].
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Lista dzieł Shimei Futabatei (jap.). www.aozora.gr.jp. [dostęp 2011-03-22].
