Shinji Nakano

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Shinji Nakano
Shinji Nakano w 2009 roku w Japonii
Shinji Nakano w 2009 roku w Japonii
Pełne imię i nazwisko Shinji Nakano
Kraj  Japonia
Data urodzenia 1 kwietnia 1971
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Shinji Nakano (jap. 中野信治 Nakano Shinji?, ur. 1 kwietnia 1971 roku) – japoński kierowca wyścigowy. Kierowca Formuły 1 w latach 1997-1998 w zespole Prost i Minardi.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Wczesna kariera[edytuj | edytuj kod]

Karierę rozpoczął od kartingu w 1984 roku. Po jej zakończeniu w 1988 rozpoczął poważną karierę wyścigową, debiutując w 1989 w japońskiej Formule 3. Debiut mógł zaliczyć do całkiem udanych, będąc ostatecznie sklasyfikowanym na 7 miejscu w klasyfikacji końcowej. Po dobrym sezonie w F3 wyjechał do Europy, gdzie przez dwa lata startował w Europejskiej Formule Opel Lotus. Niestety po dość miernych wynikach postanowił powrócić do kraju, gdzie dzielił obowiązki między Formułą Nippon, a ponownie japońską F3. W latach 1993-1994 uczestniczył już tylko w F3, natomiast w 1996-1995 w japońskim odpowiedniku F3000 z kilkoma sukcesami.

Formuła 1[edytuj | edytuj kod]

W Formule 1 zadebiutował podczas Grand Prix Australii w ekipie Prost. Głównym powodem debiutu Japończyka był kontrakt między francuskim teamem a Hondą-Mugen na dostarczanie jednostek napędowych za niższą cenę. Sprawdziło się więc, że przez cały sezon Nakano radził sobie wyraźnie słabiej, niż jego partner Olivier Panis, który zdołał stanąć dwukrotnie na podium. Ostatecznie sezon zakończył na 18 miejscu z dorobkiem 2 punktów (zajął dwukrotnie 6 miejsce podczas Grand Prix Kanady i Grand Prix Węgier). Po zerwaniu kontraktu między Hondą, a ekipą Prost, Japończyk został zastąpiony przez Włocha, Jarno Trullego, na kolejny rok. Ponownie jednak dzięki wsparciu japońskiego, znalazł dla siebie miejsce w szeregach kierowców F1, tym razem w Minardi, w którym jeździł wcześniej wspomniany Włoch. Niestety słaby samochód nie pozwolił mu na zdobycie punktów. W kolejnym roku przyjął ofertę zespołu Jordan na pełnienie funkcji kierowcy testowego, któremu silniki również dostarczała Honda. Po tym sezonie całkowicie zakończył działalność w najwyższej serii wyścigowej.

Dalsza kariera[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu działalności w F1, Nakano rozpoczął starty w amerykańskiej Champ Car, gdzie jeździł do 2002 roku. W 2003 wystąpił w legendarnym Indianapolis 500, który ukończył na 14. pozycji. Poza tym w kolejnych latach brał udział w różnych wyścigach długodystansowych m.in. w 24-godzinnym wyścigu Le Mans (w 2006 i 2008 roku), jednak bez sukcesu.

Starty w Formule 1[edytuj | edytuj kod]

Sezon Zespół Konstruktor Zgł. PKT P. P1 P2 P3 Punkt. PP NO NS DK NZ
1998 Minardi Minardi-Fondmental 16 - NC - - - - - - 6 - -
1997 Prost Grand Prix Prost Galouises Blondes 17 - 18 - - - - - - 9 - -
Razem 2 2 33 - 1x18 - - - 2 - - 15 - -
Sezon Zespół Konstruktor Zgł. PKT P. P1 P2 P3 Punkt. PP NO NS DK NZ

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]