Shinobu Ishihara

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Shinobu Ishihara (jap. 石原忍 Ishihara Shinobu?, ur. 25 września 1879 w Tokio, zm. 3 stycznia 1963)japoński lekarz okulista.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował na Cesarskim Uniwersytecie w Tokio w ramach stypendium, które zobowiązywało go do służby wojskowej po ukończeniu studiów. W 1905 roku został lekarzem wojskowym i rozpoczął specjalizację z oftalmologii na Uniwersytecie Tokio u profesora Jujiro Komoto, pracując przez dwa lata w uniwersyteckiej klinice okulistycznej. Następnie został wykładowcą okulistyki na Wojskowej Akademii Medycznej w Tokio.

Od 1912 do 1914 Ishihara specjalizował się z okulistyki u Wolfganga Stocka w Jenie, Karla Theodora Paula Axenfelda we Freiburgu, i Carla von Hessa w Monachium. Po wybuchu I wojny światowej powrócił do Tokio i do pracy w szkole medycznej.

W maju 1916 Ishihara otrzymał Igaku Hakushi (stopień doktora nauk medycznych) na Cesarskim Uniwersytecie w Tokio, a w 1922 roku zastąpił Komoto na stanowisku kierownika katedry. Od 31 marca 1927 do 31 marca 1940 był dziekanem Szkoły Medycznej Cesarskiego Uniwersytetu W Tokio. W 1940 roku przeszedł na emeryturę. Przez 14 lat był prezydentem Japońskiego Towarzystwa Oftalmologicznego.

Dorobek naukowy[edytuj | edytuj kod]

Prace Ishihary dotyczyły diagnostyki jaglicy i widzenia barwnego. Stworzył znane dziś na całym świecie tablice izochromatyczne, określane jego imieniem. Był redaktorem naczelnym czasopisma „Acta societatis ophthalmologicae japonicae”.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Fischer I: Biographisches Lexikon der hervorragenden Arzte der letzten funfzig Jahre. T. 1. Muenchen-Berlin: Urban & Schwarzenberg, 1962, s. 686-687.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]