Shizuka Arakawa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Shizuka Arakawa
ShizukaArakawa.jpg
Data i miejsce urodzenia 29 grudnia 1981
Tokio
Wzrost 165 cm
Dyscypliny łyżwiarstwo figurowe
Dorobek medalowy

Shizuka Arakawa (jap. 荒川静香 Arakawa Shizuka?, ur. 29 grudnia 1981 w Tokio) - japońska łyżwiarka figurowa, mistrzyni świata w jeździe indywidualnej w 2004. Jest trzecią reprezentantką tego kraju, po Midori Itō i Yuka Sato, której udało się zdobyć ten tytuł. Na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich w Turynie zdobyła złoty medal. Po igrzyskach 2006 zakończyła karierę sportową.

Życie osobiste[edytuj | edytuj kod]

Arakawa urodziła się w Shinagawa w Tokio, a wychowywała się w Sendai, największym mieście regionu Tōhoku. Jest jedynym dzieckiem Koichi i Sachi Arakawa. Swoje imię otrzymała imię po Shizuka Gozen.

W marcu 2000 rozpoczęła naukę na Uniwersytecie Waseda. W 2004 otrzymała dyplom licencjata nauk społecznych. Tytuł mistrzyni świata zdobyła kilka dni po ukończeniu egzaminów na Waseda.

Po zamknięciu Konami Sports Ice Rink w Sendai, gdzie zaczynała swoją karierę, przez pewien czas mieszkała i trenowała w International Skating Center of Connecticut w Simsbury w Stanach Zjednoczonych.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Wczesna kariera[edytuj | edytuj kod]

Arakawa zainteresowała się łyżwiarstwem w wieku 5 lat i rozpoczęła naukę w Szkole Łyżwiarstwa Chibikko. Lekcje baletu rozpoczęła jako siedmiolatka. W tym samym roku rozpoczęła treningi z byłym olimpijczykiem Hiroshi Nagakubo, który startował w parze w czasie Igrzysk Olimpijskich w Sapporo. Mając osiem lat wykonywała potrójnego salchowa.

W 1994 rozpoczęła starty w japońskich zawodach łyżwiarskich. W latach 1994, 1995 i 1996 otrzymała tytuł Japońskiej Osobowości Juniorów. Arakawa była pierwszą łyżwiarką w Japonii, która zdobyła trzy tytuły mistrza kraju juniorów z kolei.

Kariera wśród seniorów[edytuj | edytuj kod]

Arakawa wykonuje piruet w czasie Skate Canada w 2003.

Arakawa była mistrzynią Japonii w 1998 i 1999.

Na igrzyskach olimpijskich debiutowała w wieku 16 lat, reprezentując Japonię podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Nagano w 1998. Zawody w jeździe indywidualnej kobiet obserwowała para cesarska Japonii. Arakawa, uznawana wówczas za nr 2 w Japonii, zajęła 13. miejsce.

W 2002 Arakawa zajęła drugie miejsce podczas mistrzostw Japonii i w efekcie nie znalazła się w reprezentacji olimpijskiej.

W sezonie 2002-2003 Arakawa wygrała Zimowe Igrzyska Azji i Zimową Uniwersjadę. Po raz drugi z rzędu wywalczyła srebro na Mistrzostwach Czterech Kontynentów. Zajęła czwarte miejsce podczas ISU Grand Prix Final, trzecie na NHK Trophy i piąte na Cup of Russia. Zdobyła też brąz na Japanese Nationals, co było jej piątym medalem na tej imprezie, po wcześniejszych dwóch złotych i dwóch srebrnych.

W 2004 zwyciężyła podczas mistrzostw świata w Dortmundzie, prezentując siedem czystych skoków potrójnych. Była trzecią Japonką, która zdobyła ten tytuł, po Midori Itō w 1989 i Yuka Sato w 1994.

Arakawa planowała zakończyć karierę po mistrzostwach w 2004, ale odniesione tam zwycięstwo skłoniło ją do zmiany planów. Zmagała się z kontuzją nogi i problemami z motywacją, podczas gdy prześcigały ją młodsze japońskie zawodniczki jak Miki Andō i Mao Asada.

Potrzebną jej motywację do powrotu do najwyższej formy zyskała po mistrzostwach świata w 2005, gdzie zajęła 9. miejsce. Uważała, że nie może wycofać się będąc na tak niskiej pozycji. W listopadzie 2005 zwróciła się do rosyjskiego łyżwiarza Nikołaja Morozowa, który został jej trenerem.

Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2006[edytuj | edytuj kod]

Arakawa wykonuje spiralę w 2004.

Na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2006 w Turynie, po programie krótkim Arakawa zajmowała trzecią pozycję, za Sashą Cohen i Iriną Słucką. Mimo że Cohen i Słucka były faworytkami, obie zaliczyły upadek podczas programu dowolnego. Arakawa wykonała czysty program dowolny. Jednym z jego głównych punktów było wykonanie przez nią Inu Bauer, a następnie kombinacji trzech skoków. W czasie wykonywania programu zmieniła planowaną kombinację potrójnych skoków na kombinację potrójny salchow-podwójny toeloop.

Łącznie otrzymała 191,34 punktów, prawie osiem więcej niż zajmująca drugie miejsce Cohen (183,36), co dało jej złoty medal. Słucka zajęła trzecie miejsce z notą 181,44.

Zwycięstwo Arakawy było pierwszym w historii olimpijskim złotem dla łyżwiarza z Japonii i jedynym medalem zdobytym dla Japonii w Turynie. Arakawa była drugą Japonką, która wywalczyła złoto na zimowych igrzyskach olimpijskich (po Tae Satoya) oraz drugą po Midori Itō łyżwiarką, która zajęła miejsce na olimpijskim podium. Mając 24 lata była najstarszą od ponad 80 lat mistrzynią olimpijską w łyżwiarstwie. Madge Syers-Cave z Wielkiej Brytanii miała 27 lat, gdy zwyciężyła na Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Londynie w 1908 (były to pierwsze olimpijskie zawody w łyżwiarstwie figurowym).

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Arakawa nadal jeździ programach pokazowych łyżwiarstwa figurowego i jest komentatorką łyżwiarstwa w japońskiej telewizji. W 2006 brała udział w zawodach Ice Wars.

W 2006 Arakawa pojawiła się w serialu japońskiej telewizji Shichinin no onna bengoshi (7 kobiet prawników), emitowanego w Asahi TV. Zagrała rolę prokuratorki Yayoi Shimasaki w 8. odcinku.

Charakterystyka jazdy[edytuj | edytuj kod]

Arakawa wykonuje ina bauer z charakterystycznym przechyłem w 2006.

Przy wzroście 167 cm Arakawa jest jedną z najwyższych łyżwiarek. Jest znana ze swoich piruetów i skoków, w szczególności z trudnych kombinacji potrójnych skoków (3/3). Arakawa potrafi również wykonywać kombinacje trzech potrójnych skoków - w czasie treningów przez igrzyskami w 2006 wykonała kombinację potrójny salchow-potrójny toe loop-potrójny toe loop. W 2004 włączyła do swojego repertuaru piruet Biellmann. Jest znana z wyjątkowej jakości łyżwiarstwa, pozornie lekkich przejść i łatwego nabierania prędkości.

Arakawa jest również znana ze spiral. Charakterystyczna dla niej jest "spirala Y", przy której puszcza wolną nogę i kończy ją z nogą wciąż w pobliżu głowy, bez pomagania sobie ręką.

Jej specjalnością jest Ina Bauer, którą wykonuje z pełnym odchyleniem się do tyłu. Dzięki wykonaniu tego elementu przez Arakawę podczas Igrzysk Olimpijskich 2006, termin "Ina Bauer" stał się bardzo popularny w Japonii, a jej wykonanie wzorcowe.

Programy[edytuj | edytuj kod]

Sezon Program krótki Program dowolny Pokaz
2005/2006 Rapsodia na temat Paganiniego
Fantasie Impromptu - F. Chopin
Fantazja - F. Chopin
Fantazja skrzypcowa z opery Turandot G. Pucciniego
You Raise Me Up
2004/2005 Madame Butterfly - Giacomo Puccini Romeo i Julia (fantazja orkiestrowa) - Piotr Czajkowski
2003/2004 Parasolki z Cherbourga - Michel Legrand
Jezioro łabędzie - Piotr Czajkowski (wersja współczesna)
Fantazja skrzypcowa z opery Turandot G. Pucciniego
2002/2003 Jezioro łabędzie - Piotr Czajkowski (wersja współczesna) Titanic - James Horner

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Po 2000[edytuj | edytuj kod]

Zawody/Sezon 2000-2001 2001-2002 2002-2003 2003-2004 2004-2005 2005-2006
Zimowe igrzyska olimpijskie 1
Mistrzostwa świata 8 1 9
Mistrzostwa Czterech Kontynentów 6 2 2
Mistrzostwa Japonii 2 2 3 3 WD 3
Zimowe igrzyska Azji 1
Finał Grand Prix 4 3 2
Cup of China 3
Trophée Eric Bompard 9 6 2 3
Cup of Russia 7 5 2
NHK Trophy 3 1
Skate America 4 3
Skate Canada International 2
Zimowa uniwersjada 1

Przed 2000[edytuj | edytuj kod]

Zawody/Sezon 1993-1994 1994-1995 1995-1996 1996-1997 1997-1998 1998-1999 1999-2000
Zimowe igrzyska olimpijskie 13
Mistrzostwa świata 22
Mistrzostwa Czterech Kontynentów 6
Mistrzostwa świata juniorów 8 7 8
Mistrzostwa Japonii 2 1 1 5
Mistrzostwa Japonii juniorów 1 1 1
Zimowe igrzyska Azji 2
Skate America 9
Sparkassen Cup on Ice 7 5
NHK Trophy 7 6 8 5
Nebelhorn Trophy 2 1
Triglav Trophy 1 N.
  • N = Początkujący; WD = Wycofana

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]